H ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ
Προώθηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων
ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ - ΜΠΑΝΤΕΝ ΜΠΑΝΤΕΝ.--
-Η συνέχιση της κατοχής στο Αφγανιστάν, αλλά και το «νέο δόγμα του ΝΑΤΟ τον 21ο αιώνα» ήταν τα πιο βασικά θέματα που συζητήθηκαν κατά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ σε Γαλλία και Γερμανία. Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου γιόρτασαν σε κλίμα ευφορίας και πανηγυρισμών την 60ή μαύρη για τους λαούς επέτειο της «λυκοσυμμαχίας» των ιμπεριαλιστών. Στο θέμα του Αφγανιστάν οι ΗΠΑ, υπό τον πρόεδρό τους Μπαράκ Ομπάμα, αν και με διαφορετική τακτική, επιδίωξαν να αποσπάσουν από τους συμμάχους νέες δυνάμεις για να ενισχύσουν την κατοχή. Αν και μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχαν γίνει γνωστά τα αποτελέσματα της συνόδου, από τις επαφές των ηγετών διαφαινόταν μια σύμπλευση ως προς τους στόχους της συμμαχίας, ωστόσο στον επιμερισμό των καθηκόντων υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Αυτό όμως δεν αλλάζει το χαρακτήρα αυτού του ιμπεριαλιστικού οργανισμού που αναλαμβάνει να παίξει το ρόλο του σερίφη για το κεφάλαιο.
Επίσης το θέμα της σχέσης του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, αλλά και η διερεύνηση «νέου δόγματος», που θα καθορίσει το ρόλο και τις αξίες της Συμμαχίας τον 21ο αιώνα, αναμενόταν να συζητηθούν στις εργασίες της Συνόδου. Στο θέμα της εκλογής νέου γενικού γραμματέα, στη θέση του σημερινού Γιαπ ντε Χόουπ Σέφερ, του οποίου η θητεία λήγει την 1η Αυγούστου, διαφάνηκαν οι πρώτες διαφωνίες καθώς ο επικρατέστερος Δανός πρωθυπουργός Αντερς Φογκ Ράσμουνσεν, τον οποίο στηρίζουν ΗΠΑ και Γερμανία, συναντάει την αντίδραση μιας χώρας «κλειδί» όπως είναι η Τουρκία. Αυτή προβάλλει την αντίθεσή της αναφορικά με τη στάση του Δανού σχετικά με το περιστατικό που είχε συμβεί με τα «προσβλητικά» σκίτσα του Μωάμεθ που αρνήθηκε να καταδικάσει. Αυτό μάλλον είναι πρόσχημα και κρύβει ...άλλες διεκδικήσεις από τη μεριά της Τουρκίας. Ομπάμα και Σαρκοζί στη συνάντηση που είχαν μοιράστηκαν την κοινή στάση σχετικά με την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, ενώ η Γαλλία επανέρχεται στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και Αλβανία και Κροατία γίνονται τα νεότερα μέλη της «λυκοσυμμαχίας» με ό,τι σημαίνει αυτό για την περιοχή των Βαλκανίων.
ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Η πάλη των λαών να διαλύσει το ΝΑΤΟ
-Με κοινή ανακοίνωσή τους 52 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα καταγγέλλουν στους λαούς τον εγκληματικό χαρακτήρα της ιμπεριαλιστικής «λυκοσυμμαχίας» του ΝΑΤΟ. Σε αυτή σημειώνουν:
«Στις 4 Απρίλη του 2009 συμπληρώνονται 60 χρόνια από τη δημιουργία του ΝΑΤΟ, ιμπεριαλιστικού οργανισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τη Σοβιετική Ενωση, το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο, που όχι μόνο άντεξε τη ναζιστική επίθεση, αλλά και την αντιμετώπισε νικηφόρα, δίνοντας νέα ώθηση στους αγώνες για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση σε όλο τον κόσμο.
Οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ, του Καναδά και της Δυτικής Ευρώπης χρειάζονταν ένα στρατιωτικο-πολιτικό μηχανισμό καταπίεσης και τρομοκράτησης των λαών. Κι αυτό εκπληρούσε η ίδρυση του ΝΑΤΟ.
Σκοπός του ήταν να αντιμετωπίσει και να εμποδίσει και με τα όπλα οποιεσδήποτε προοδευτικές αλλαγές. Για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού, το ΝΑΤΟ στήριξε τα αντιδραστικά καθεστώτα και τις δικτατορίες στην Ελλάδα, στην Τουρκία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, πρωταγωνίστησε στο διαμελισμό της Κύπρου.
Βασικοί μοχλοί της δράσης του ήταν και είναι ο αντικομμουνισμός και η κάθε είδους σκευωρία και προβοκάτσια ενάντια στο επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα και στους αγώνες των λαών για ειρήνη, κοινωνική δικαιοσύνη, για σοσιαλισμό.
Η ιστορία του NATO σε ρόλο παγκόσμιου χωροφύλακα του ιμπεριαλισμού είναι δεμένη με τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Είναι σημαδεμένη με το αίμα θυμάτων από τις άμεσες και έμμεσες επεμβάσεις του στον κόσμο.
Σήμερα έχει πλήρως αποκαλυφθεί ο χαρακτήρας του NATO ως ενός στρατιωτικού μηχανισμού, βασικού μοχλού της ιμπεριαλιστικής δράσης, τόσο στο εσωτερικό των κρατών - μελών του, όσο και έξω από τα σύνορά τους για την εγκαθίδρυση της "νέας τάξης".
Το ότι παρουσιαζόταν σαν ένα δήθεν αμυντικό σύμφωνο αποτελούσε ένα χοντρό ψέμα για να καλύψει τον πραγματικό σκοπό και ρόλο αυτού του επιθετικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού. Από τη Σύνοδο Κορυφής της Ρώμης το 1992 και το 1999 στην Ουάσιγκτον υιοθέτησε το νέο δόγμα, που δίνει τη δυνατότητα επέμβασης σε ολόκληρο τον πλανήτη, στο όνομα νέων κινδύνων, όπως ο επονομαζόμενος αγώνας με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η προστασία ροής φυσικών πόρων κ.α. Σε αυτό το διάστημα προχώρησε στη νέα δομή του, που στηρίζεται κυρίως στις επιθετικές δυνάμεις ταχείας επέμβασης.
Οι ΗΠΑ χέρι - χέρι με την ΕΕ οργάνωσαν το διαμελισμό της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Το NATO πυροδότησε τον πόλεμο στη Βοσνία, πραγματοποίησε το βρώμικο πόλεμο κατά της Σερβίας, με τους βομβαρδισμούς των 78 ημερών το 1999, που ισοπέδωσαν τη χώρα και οδήγησαν στη ΝΑΤΟική και ευρωενωσιακή κατοχή του Κοσσόβου και στην απόσχισή του από τη Σερβία.
Οι πόλεμοι του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και στο Αφγανιστάν, η συμμετοχή στην επέμβαση στο Ιράκ, οι επεμβάσεις στο Πακιστάν, τη Νότια Ασία, απέδειξαν ότι η ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και η επιβολή της "νέας τάξης" εκδηλώνονται κατά κρατών και λαών που αντιδρούν στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Το ΝΑΤΟ ήταν πάντα ο κύριος υποστηρικτής της ισραηλινής επιθετικότητας ενάντια στον παλαιστινιακό και τους άλλους αραβικούς λαούς. Το ΝΑΤΟ έπαιξε και ακόμη παίζει ρόλο στον επιβαλλόμενο αποκλεισμό της Γάζας. Ενάντια στη θέληση των λαών προσπαθεί να εντάξει στις τάξεις του την Ουκρανία και τη Γεωργία. Ενθαρρύνει με κάθε τρόπο τον εξοπλισμό τους υποστηρίζοντας τους πιο αντιδραστικούς κύκλους σε αυτές τις χώρες.
Κλιμακώνει τους εξοπλισμούς και αναπτύσσει νέα απειλητικά οπλικά συστήματα, όπως η λεγόμενη αντιπυραυλική ασπίδα, σε Πολωνία και Τσεχία.
Με το πρόγραμμα του ΝΑΤΟ "Συνεταιρισμός για την Ειρήνη" (PfP) προωθείται η διεύρυνσή του με νέες χώρες. Αυτό το πρόγραμμα εφαρμόστηκε σ' όλες τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που κατόπιν έγιναν όλες μέλη του ΝΑΤΟ, σε αυτό το πρόγραμμα πιέζεται σήμερα η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να προσχωρήσει για να ενταχθεί στον ευρωατλαντικό σχεδιασμό. Οι αντιστάσεις που προβάλλονται από την κυβέρνηση και τον κυπριακό λαό είναι μεγάλες γιατί τυχόν αποδοχή του θα σήμαινε συγχωροχάρτι στην εισβολή του τουρκικού στρατού στην Κύπρο με την πλήρη κάλυψη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και αποδοχή ως τετελεσμένου της κατοχής μέρους του νησιού από τα τουρκικά στρατεύματα μέχρι σήμερα.
Ιμπεριαλισμός - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ είναι έννοιες στενά δεμένες μεταξύ τους. Παρά τις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς ΗΠΑ - ΕΕ, αυτές στρέφονται ενιαία κατά των λαών. Η ΕΕ στην Ευρωσυνθήκη θεωρεί βασικό πυλώνα της το NATO.
Ο "ευρωστρατός" διαπλέκεται με το ΝΑΤΟ, η Γαλλία επιστρέφει στο στρατιωτικό του σκέλος.
Στη μαύρη επέτειο των 60 χρόνων του, το NATO προσπαθεί να παρουσιαστεί ως "λευκή περιστερά" με μια χωρίς προηγούμενο προπαγάνδα διαστρέβλωσης της Ιστορίας, μέσα από τα εξαγορασμένα ΜΜΕ, πανεπιστήμια που χρηματοδοτούνται από προγράμματα έρευνας του ΝΑΤΟ κ.ά.
Το NATO εμφανίζεται παντοδύναμο, αλλά δεν είναι. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού προκαλεί ενίσχυση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, δείχνει όμως και τα όριά του. Ο ιμπεριαλισμός δεν έχει ζωή, αν δεν κατακτά νέες αγορές, αν δε διευρύνει τις σφαίρες επιρροής του, αν μαζί με το λαό του δικού του κράτους, που εκμεταλλεύεται, δεν κατακτά και δεν καταπιέζει και άλλους λαούς για την επέκταση της δράσης των μονοπωλίων.
Αντίπαλο δέος στο NATO υπάρχει. Είναι οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο, το παγκόσμιο αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ειρήνης, που σε συντονισμό με το εργατικό κίνημα, τα άλλα λαϊκά κινήματα, των γυναικών, της νεολαίας, αυτά για την υπεράσπιση της φύσης και των φυσικών πόρων, τα κινήματα αλληλεγγύης παλεύουν κατά του ιμπεριαλισμού και βροντοφωνάζουν, σε όλους τους εταίρους και συνεταίρους της "λυκοσυμμαχίας", εδώ και τώρα το NATO να διαλυθεί.
Αυτός είναι ο μονόδρομος για τους λαούς. Να βάλουμε φρένο στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Να συμβάλουμε στην ανατροπή του ιμπεριαλισμού, προϋπόθεση για έναν ειρηνικό κόσμο.
Στις σημερινές συνθήκες η φραστική καταδίκη για τα εγκλήματα και τις απειλές του NATO δε φτάνει. Απαιτείται ένα πλατύ αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ειρήνης, που συσπειρώνει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, ευρύτερες κοινωνικές λαϊκές δυνάμεις.
Οι λαοί μπορούν, με τους αγώνες τους, να βάλουν φραγμό και να νικήσουν τα εγκληματικά σχέδια του NATO και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα καλούμε σε ένταση του αγώνα:
-- Ενάντια στις πολεμικές δαπάνες.
-- Για την απαγόρευση των ΝΑΤΟικών προγραμμάτων στα πανεπιστήμια.
-- Για την επιστροφή όλων των στρατευμάτων και άλλων αποστολών που συμμετέχουν σε ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις εκτός των χωρών μας.
-- Για τον απεγκλωβισμό των χωρών μας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την κατοχή χωρών, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
-- Για την απομάκρυνση όλων των ξένων βάσεων.
-- Για την έξοδο των χωρών μας από το NATO.
-- Για τη διάλυση του NATO.
ΖΗΤΩ Η ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ - ΚΑΤΩ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ».
Τα κόμματα που υπογράφουν
Τα κόμματα που υπογράφουν την κοινή ανακοίνωση είναι (σύμφωνα με τη σειρά του αγγλικού αλφάβητου) τα εξής:
1. Αλγερινό Κόμμα για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό
2. Κομμουνιστικό Κόμμα Μπαγκλαντές
3. ΚΚ Λευκορωσίας
4. Κόμμα Εργατών Βελγίου
5. Κομμουνιστικό Κόμμα Εργαζομένων Βοσνίας - Ερζεγοβίνης
6. Βραζιλιάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα
7. Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας
8. ΚΚ Βρετανίας
9. Νέο ΚΚ Βρετανίας
10. Κόμμα Βούλγαρων Κομμουνιστών
11. ΚΚ Καναδά
12. Κόμμα Σοσιαλιστών Εργαζομένων Κροατίας
13. ΚΚ Κούβας
14. ΚΚ Βοημίας - Μοραβίας (Τσεχίας)
15. ΚΚ Εσθονίας
16. ΚΚ Φινλανδίας
17. Γερμανικό ΚΚ (DKP)
18. ΚΚΕ
19. Κόμμα Ούγγρων Κομμουνιστών Εργατών
20. ΚΚ Ινδίας
21. ΚΚ Ινδίας (Μαρξιστικό)
22. ΚΚ Ιρλανδίας
23. Κόμμα Ιταλών Κομμουνιστών
24. Ιορδανικό ΚΚ
25. Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας
26. Λιβανέζικο ΚΚ
27. Σοσιαλιστικό Κόμμα Λιθουανίας
28. ΚΚ Λουξεμβούργου
29. ΚΚ Μάλτας
30. Κόμμα Κομμουνιστών Μεξικού
31. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας
32. ΚΚ Πακιστάν
33. ΚΚ Πολωνίας
34. Ρουμάνικο ΚΚ
35. ΚΚ Ρωσικής Ομοσπονδίας
37. Κόμμα Κομμουνιστών Εργατών Ρωσίας - Κόμμα Κομμουνιστών Ρωσίας (RKRP-RPC).
38. Ενωση Κομμουνιστικών Κομμάτων - ΚΚΣΕ (CPSU)
39. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας
40. Κόμμα Σέρβων Κομμουνιστών
41. ΚΚ Σλοβακίας
42. Νοτιοαφρικανικό ΚΚ
43. ΚΚ Ισπανίας
44. ΚΚ Λαών της Ισπανίας
45. ΚΚ Σρι Λάνκα
46. Συριακό ΚΚ
47. ΚΚ Συρίας
48. ΚΚ Σουηδίας
49. ΚΚ Τουρκίας
50. ΚΚ Ουκρανίας
51. Ενωση Κομμουνιστών Ουκρανίας
52. ΚΚ Ουρουγουάης.
Ανάγκη να δυναμώσει το αντιιμπεριαλιστικό φιλειρηνικό κίνημα
Αποσπάσματα από την παρέμβαση του Θανάση Παφίλη, ΓΓ του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης
Από τους κεντρικούς ομιλητές στο Διεθνές Σεμινάριο, που οργάνωσε την Παρασκευή το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ) στο Στρασβούργο, ήταν ο Θανάσης Παφίλης, γενικός γραμματέας του ΠΣΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Αποσπάσματα από αυτή την παρέμβαση δημοσιεύουμε σήμερα:
Ξεκινώντας, ο ομιλητής υπογράμμισε: «Πριν από 10 χρόνια, στις 23 και 24 Απρίλη του 1999, στην Ουάσιγκτον, οι ηγέτες των χωρών μελών του ΝΑΤΟ υπέγραφαν τη διακήρυξή του για τα 50 χρόνια και ενέκριναν το νέο δόγμα του. Οι υπογραφές αυτές μπήκαν με το αίμα των λαών της Γιουγκοσλαβίας, που πλήρωσε με χιλιάδες θύματα, τεράστιες καταστροφές, εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένους πρόσφυγες και μετανάστες, με τραγικές συνέπειες - που εξακολουθούν μέχρι και σήμερα - τον πόλεμο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ εναντίον τους. Τον πρώτο πόλεμο στην Ευρώπη μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο, που άλλαξε συνολικά το χάρτη των Βαλκανίων. Με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, την επαναχάραξη των συνόρων, τη δημιουργία κρατών «υπό κηδεμονία», ουσιαστικά την κατοχή ΕΕ - ΝΑΤΟ - ΗΠΑ (Βοσνία - Ερζεγοβίνη) και ευρω-ΝΑΤΟικών προτεκτοράτων, όπως το Κόσσοβο, που αποσπάστηκε με τη βία και τον πόλεμο από την κυριαρχία της Γιουγκοσλαβίας».
Πώς εξελίχθηκε το ΝΑΤΟ μετά το 1990
Κάνοντας μια αναδρομή στην πρόσφατη ιστορία της λυκοσυμμαχίας, ο Θ. Παφίλης υπενθύμισε: «Από το 1990 και μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας άρχισε η επεξεργασία, ώστε να δοθεί η δυνατότητα επέμβασης του ΝΑΤΟ εκτός των ορίων του. Το πρώτο ερώτημα που προέκυψε ήταν: ποιος είναι ο εχθρός κι από ποιον κινδυνεύει η Συμμαχία;
Στο βασικό κείμενο για τη νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ που διατυπώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής το, στις 7-8 Νοέμβρη 1991 στη Ρώμη, στο σημείο 13 αναφέρεται: "Η ασφάλεια της Συμμαχίας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται στο παγκόσμιο πλαίσιο. Τα συμφέροντα ασφάλειας της Συμμαχίας μπορούν να επηρεασθούν από άλλους κινδύνους ευρύτερου χαρακτήρα συμπεριλαμβανομένης της διαδόσεως των όπλων μαζικής καταστροφή, της διακοπής της ροής ζωτικών πόρων και πράξεων τρομοκρατίας και σαμποτάζ".
Με αυτόν τον τρόπο τροποποιήθηκε το άρθρο 4 του καταστατικού του ΝΑΤΟ που περιόριζε τα όρια δράσης του εντός των χωρών της Συμμαχίας και επικυρώθηκε στην Ουάσιγκτον (σημείο 4). Με αυτόν τον κυνικό και προκλητικό τρόπο "νομιμοποιείται" π.χ. να επέμβει στο Κόσσοβο επειδή απειλείται η ευρωπαϊκή ασφάλεια. Παίρνοντας υπόψη για παράδειγμα το σημείο "διακοπής της ροής ζωτικών πόρων", "νομιμοποιούνται", λόγω πετρελαίων ή και άλλων ενεργειακών πηγών να επέμβουν παντού.
Το κεφαλαιώδες ζήτημα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της ευθύνης του για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας το αντιμετωπίζει η διακήρυξη του ΝΑΤΟ που υπογράφτηκε στην Ουάσιγκτον στις 23 Απριλίου 1999 στο σημείο 38, όπου αναφέρει: "Προσβλέπουμε στην ανάπτυξη περαιτέρω επαφών και ανταλλαγής πληροφοριών με τον ΟΗΕ στην κατεύθυνση της πρόληψης των συγκρούσεων, της διαχείρισης των κρίσεων, των επιχειρήσεων, ως απάντηση σε κρίσεις...". Καταλήγει δε, ως εξής: "Η Συμμαχία θα αξιολογεί κατά περίπτωση τις δυνατότητες ανάλογης συνεργασίας στο μέλλον". Με τη φράση "κατά περίπτωση" στην πραγματικότητα καταργεί το Συμβούλιο Ασφαλείας και τον ΟΗΕ δίνοντας τη δυνατότητα στον εαυτό του να αποφασίζει περί πολέμου.
Παράλληλα, με αυτές τις αποφάσεις, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε και την επέκτασή του και σε άλλες χώρες με τους εξής τρόπους;
Με άμεση συζήτηση και απόφαση για την ένταξη νέων χωρών (Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία).
Με τη δημιουργία του "Συνεταιρισμού για την Ειρήνη" (Ιανουάριος 1994) αποτελούμενο από ΝΑΤΟικές και πρώην σοσιαλιστικές χώρες.
Τη δημιουργία του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου Συνεργασίας, το οποίο περιλαμβάνει τις χώρες του ΝΑΤΟ συν 28 άλλες χώρες της Κεντρικής, Ανατολικής Ευρώπης, της πρώην ΕΣΣΔ και άλλες ουδέτερες
Την έναρξη συζητήσεων και συνεργασίας με χώρες της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής (Αίγυπτος, Ισραήλ, Ιορδανία, Τυνησία, Μαρόκο, Μαυριτανία).
Με αυτό τον τρόπο απλώθηκε και προς ανατολάς, προς την Ασία και προς το νότο, προς την Αφρική, δηλαδή, παγκόσμια.
Στις επόμενες μετά την Ουάσιγκτον Συνόδους, το ΝΑΤΟ επιτάχυνε την υλοποίηση του νέου στρατηγικού δόγματος. (Με τη Σύνοδο Κορυφής της Κωνσταντινούπολης ενέκρινε το σχέδιο για την ευρύτερη Μέση Ανατολή προετοιμάζοντας επεμβάσεις για την υποδούλωση της περιοχής. Στη Σύνοδο της Ρίγας το 2006 εδραιώνει τη συνεργασία με Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία και Ιαπωνία, που ήδη συμμετέχουν στον πόλεμο του Αφγανιστάν).
Με τη στήριξη ΗΠΑ - ΕΕ και άλλων υποτακτικών τους επεδίωξε και σε ένα βαθμό πέτυχε, στην αναθεώρηση του ΟΗΕ, να χριστεί έμμεσα ως βασικός μηχανισμός στήριξης και υλοποίησης των «ειρηνευτικών» αποστολών του ΟΗΕ, που έχουν κυρίως στόχο να ντύσουν με το μανδύα της διεθνούς νομιμότητας την επιβολή των ιμπεριαλιστικών σχεδίων. (Γ΄ κεφάλαιο παρ. 92- 96, Ε' Κεφάλαιο παρ. 170, Κείμενο αναθεώρησης του ΟΗΕ)
Υπάρχουν ορισμένες δυνάμεις οι οποίες ξεχωρίζουν το χαρακτήρα του ΝΑΤΟ πριν και μετά το 1990. Δεν είναι σωστό αυτό γιατί το ΝΑΤΟ ήταν πάντα το ίδιο, επιθετικό, οπλισμένο χέρι του ιμπεριαλισμού κατά των λαών».
Επαναβεβαιώνεται η ίδρυσή του
ως αντίπαλου του σοσιαλισμού
«Η δημιουργία του ΝΑΤΟ εξέφραζε την επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού ενάντια στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Είναι ψέμα πως ήταν αμυντικό Σύμφωνο και αυτό αποδεικνύεται, εκτός των άλλων, από το γεγονός ότι το Σύμφωνο της Βαρσοβίας ιδρύθηκε το 1956 και διαλύθηκε το 1991. Μόνο στη διοίκηση του ΝΑΤΟ μέχρι το 1961 υπηρετούσαν 136 Γερμανοί στρατηγοί και ναύαρχοι που είχαν καταδικαστεί ως εγκληματίες πολέμου. Ενώ έκανε τα πρώτα του βήματα, έδωσε τις πρώτες του εξετάσεις στη βρώμικη εισβολή στην Κορέα. Λίγο μετά συμπαραστάθηκε ενεργά στους Γάλλους αποικιοκράτες κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ινδοκίνα. Υποστήριξε και ενίσχυσε την αποικιακή πολιτική της Ολλανδίας στην Ινδονησία. Της Γαλλίας στην Τυνησία, στο Μαρόκο και την Αλγερία. Της Πορτογαλίας στην Γκόα και τις άλλες αποικίες της. Εδωσε την ομόφωνη έγκρισή του για την εισβολή της Αγγλίας και της Γαλλίας στην Αίγυπτο το 1956. Ηταν συμπαραστάτης και υποστηρικτής της Αγγλοαμερικανικής επέμβασης στο Λίβανο και την Ιορδανία το 1958. Αεροπορικές και άλλες βάσεις στις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ (όπως σε Ιταλία, Ελλάδα, Τουρκία, Γερμανία) χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά στρατευμάτων ή εφοδίων στη Μ. Ανατολή. Με την έγκριση της ηγεσίας του ΝΑΤΟ έγινε η βελγική επέμβαση στο Κονγκό το 1960. Το ΝΑΤΟ στήριξε τα αντιδραστικά καθεστώτα και τις δικτατορίες στην Ελλάδα, στην Τουρκία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, πρωταγωνίστησε στο διαμελισμό της Κύπρου. Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό, με την πρόσθεση στα παραπάνω, των εγκλημάτων του ΝΑΤΟ στις δεκαετίες του '70 και του '80, μέχρι τους βομβαρδισμούς και τη διάλυση της ΟΔΓ, το Αφγανιστάν, Ιράκ, Ιράν, Μέση Ανατολή...
Από ορισμένες πλευρές ακούγεται ότι η ΕΕ μπορεί να αποτελέσει "αντίπαλο πόλο" στο ΝΑΤΟ, για τη διαμόρφωση διεθνών σχέσεων σε δημοκρατική και ισότιμη βάση. Οσοι προβάλλουν τέτοιους ισχυρισμούς ηθελημένα ξεχνάνε ότι τα 21 από τα 27 των κρατών μελών της ΕΕ είναι ταυτόχρονα και μέλη του ΝΑΤΟ. Οι ίδιες οι Συνθήκες της ΕΕ κατοχυρώνουν τη σύνδεση και τη στενή συνεργασία της και των κρατών μελών. Ο "ευρωστρατός" διαπλέκεται άμεσα με το ΝΑΤΟ, η Γαλλία επιστρέφει στο στρατιωτικό σκέλος του. Στρατιωτικές μονάδες που δρουν στα πλαίσια της ΕΕ και των υπό διαμόρφωση "δυνάμεων ταχείας επέμβασης της ΕΕ", στα πλαίσια της αναθεωρημένης πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας της ΕΕ, όπως τα Eurocorps (στρατιωτικοί σχηματισμοί που δημιουργήθηκαν υπό το γαλλογερμανικό άξονα και στη συνέχεια προσχώρησαν Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Πολωνία, Ελλάδα και Τουρκία), έχουν να επιδείξουν πλούσια ιμπεριαλιστική δράση, συμμετέχοντας, ως αναγνωρισμένες από το ΝΑΤΟ δυνάμεις ταχείας επέμβασης, σε όλες τις εγκληματικές επιθέσεις ΕΕ - ΝΑΤΟ και ΗΠΑ σε βάρος των λαών σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1998 αποτέλεσαν τον πυρήνα της ΝΑΤΟικής δύναμης SFOR στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, το 2000 πρωτοστάτησαν στις ΝΑΤΟικές δυνάμεις κατοχής της ΚFOR στο Κόσσοβο, ενώ το 2004 αποτέλεσαν τον ηγετικό πυρήνα διοίκησης των εγκληματικών κατοχικών δυνάμεων της ISAF στο Αφγανιστάν».
Αντίπαλο δέος οι λαοί
Καταλήγοντας ο ΓΓ του ΠΣΕ υπογράμισε: «Απάντηση στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα είναι η συγκρότηση ενός φιλειρηνικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, που μαζί με το εργατικό και άλλα κινήματα θα δυναμώνει την πάλη του χωρίς ταλαντεύσεις, με σαφείς στόχους. Θα συνενώνει τις δυνάμεις που αντιστέκονται. Θα συμβάλλει στη συνειδητοποίηση των λαών πως είναι αναγκαία η πάλη για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για την ήττα του ιμπεριαλιστικού συστήματος.
Σε ολόκληρο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ευρώπη βρίσκεται σε εξέλιξη μια τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία πλαστογράφησης της Ιστορίας, συκοφάντησης των λαϊκών αγώνων, των κοινωνικών επαναστάσεων. ΕΕ, ΝΑΤΟ και όλοι οι μηχανισμοί του συστήματος προσπαθούν να δηλητηριάσουν κυρίως τις νέες γενιές. Ταυτίζουν το φασισμό με τον κομμουνισμό. Συκοφαντούν το σοσιαλισμό. Δικάζουν, όπως π.χ. στη Χάγη, τα θύματά τους. Προσπαθούν να ποινικοποιήσουν κάθε σκέψη που αντιστέκεται στον ιμπεριαλισμό και θέλει να τον αλλάξει. Το ΝΑΤΟ, με αφορμή τα 60 χρόνια, ξοδεύει δισεκατομμύρια για να προπαγανδίσει τη χρησιμότητά του.
Εχουμε υποχρέωση να απαντήσουμε σε αυτή τη βρώμικη επιχείρηση. Να υπερασπιστούμε τους μεγάλους αγώνες των λαών κατά του ιμπεριαλισμού. Να αποκαλύψουμε με θάρρος, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, πως το ΝΑΤΟ και ο ίδιος ο ιμπεριαλισμός, η ιστορία τους, η κυριαρχία τους είναι βουτηγμένες στο αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων. Πως ο ρόλος τους είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, που εκμεταλλεύεται τον ιδρώτα και το αίμα των λαών. Πως είναι εχθροί του ειρηνικού μέλλοντος και της κοινωνικής προόδου».
η Σύνθεση της μετοχής.
