Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Βόμβα κατά Χριστόφια !!!



ΕΠΕΙΓΟΝ Aπετρέπη δολοφονική απόπειρα κατά της ζωής του Προέδρου Χριστόφια

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Απετράπη δολοφονική απόπειρα κατά της ζωής του Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια.
Η Αστυνομία ανακάλυψε  γύρω στις 12 το μεσημέρι εκρηκτική ύλη στο δρόμο προς το Κελλάκι όπου ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα μετέβαινε το απόγευμα .
Η εκρηκτική ύλη ήταν τοποθετημένη κοντά σε σημείο από όπου θα διερχόταν το προεδρικό όχημα και τα αυτοκίνητα της συνοδείας του. Στο ίδιο σημείο βρέθηκε και τηλεχειριστήριο.


Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Για πολύ Γέλιο...



Πεθαίνουν, λέει, τρεις μπογιατζήδες και φθάνουν στον Παράδεισο.

Εκεί- όπως σε όλα τα σχετικά ανέκδοτα- τους υποδέχεται ο Άγιος Πέτρος.

«Πάνω στην ώρα ήλθατε», τους λέει.

«Θέλουμε να κάνουμε ένα φρεσκαρισματάκι στην πύλη του Παραδείσου. Για πείτε μου πόσα χρήματα θέλει ο καθένας σας για τη δουλειά- για να δω ποιον θα προτιμήσω».

- Αφεντικό, εγώ θέλω 600 ευρώ, απαντά πρώτος ο μπογιατζής από την Αλβανία. Τα 300 για μένα και τα 300 για τα υλικά.

- Α, εγώ για να πάρω τη δουλειά θέλω 900 ευρώ, αποκρίνεται ο Γερμανός. Τα 300 για μένα, τα 300 για την Εφορία και τα 300 για τα υλικά.

- Αγιε μου, εγώ θα σου δώσω την καλύτερη τιμή, λέει στο τέλος ο Ελληνας.

- Με 3.000 ευρώ, τη βάψαμε την πύλη του Παραδείσου.

- 3.000 ευρώ, τέκνον μου; Πώς είναι δυνατόν; Έχουμε και οικονομική κρίση, ταράζεται ο Αγιος Πέτρος.

- Είναι απλό, Αγιε: Ενα χιλιάρικο για σένα, ένα χιλιάρικο για μένα, 400 ευρώ στον Γερμανό για να μη μιλήσει και 6 κατοστάρικα για τον φίλο μου τον Αλβανό που θα πάρει τη δουλειά εργολαβία!

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012



21 Δεκεμβρίου, το Χειμερινό Ηλιοστάσιο
Οι ημέρες γύρω από το Χειμερινό Ηλιοστάσιο έχουν μια σπουδαία αστρονομική σημασία. Στις 21 Δεκεμβρίου ο Ήλιος βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του, και φαίνεται να στέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει. Μένει σταθερός από τις 21 έως τις 24 Δεκεμβρίου, όπου είναι και οι μικρότερες μέρες του χρόνου. Αυτές τις τρεις ημέρες φαίνεται σαν να πεθαίνει.

Τα Ηλιοστάσια και οι Ισημερίες σημειοδοτούν την αρχή κάθε εποχής. Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο είναι η αρχή του χειμώνα, μιας σκληρής εποχής για τα άτομα που ζουν στο Βόρειο ημισφαίριο της Γης.

Στην αρχαία Ελλάδα στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο γιόρταζαν τη γέννηση του Διονύσου, γιου του Δία και της παρθένου Σεμέλης. Τον αποκαλούσαν «σωτήρα» και «θείο βρέφος¨"

Η γιορτή αυτή πέρασε και στην αρχαία Ρώμη όπου γιόρταζαν τα Σατουρνάλια, προς τιμή του θεού Κρόνου, αλλά και της θεάς Δήμητρας, όπου θυσίαζαν χοίρους για την ευφορία της Γης. Ήταν μια από τις σημαντικότερες γιορτές και ονομαζόταν

«η ημέρα του αήττητου ήλιου».

Οι Αιγύπτιοι στις 25 Δεκεμβρίου γιόρταζαν τη γέννηση του θεού- Ήλιου Ρα , Ατόν ή Όσιρη.

Οι Βαβυλώνιοι αποκαλούσαν το θεό Ήλιο, Σαμάχ, Βάαλ, Μαρδουνάκ, ή Νεργκάλ.

Οι Πέρσες λάτρευαν τη γέννηση του Αήττητου ήλιου θεού Μίθρα.

Οι Βραχμάνοι γιόρταζαν τη γέννηση του Βράχμα, και έψαλλαν, «εγέρσου ω βασιλιά του κόσμου, έλα σε μας από τις σκηνές σου»

Σταδιακά τα γενέθλια του θεού Ήλιου μετατράπηκαν σε γενέθλια του Υιού του Θεού, ορολογία που αργότερα χρησιμοποίησαν και οι εκκλησιαστικοί πατέρες.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος, που επέβαλε το χριστιανισμό έχοντας αρκετούς πολιτικούς σκοπούς (βλέπε «εν τούτω νίκα»), στην προσπάθειά του να σιγάσει τους εορτασμούς του Μίθρα που συνεχίζονταν κρυφά και μετά την επιβολή του χριστιανισμού, διέταξε το 336 μ.Χ. τον επίσκοπο της Ρώμης, Ιούλιο Α΄, να επιβάλει την 25η Δεκεμβρίου σαν τη μέρα των Χριστουγέννων.

Ο σκοπός του ήταν να «υπεξαιρέσει» τους εορτασμούς των Μιθραϊστών και των υπόλοιπων παγανιστών, επειδή δεν μπορούσε να τους σταματήσει με άλλο τρόπο.

Οι Εργαζόμενοι στο Ριζοσπάστη...



Τα Μέσα τους προπαγανδίζουν το γενικό συμφέρον της αστικής τάξης.

Εχουν ενιαία γραμμή ενάντια στα εργατικά λαϊκά συμφέροντα, τα οποία εχθρεύονται, επειδή η μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και η παραπέρα μονοπώληση κλάδων της οικονομίας, είναι όρος για την επέκταση και την κερδοφορία των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Από αυτήν τη σκοπιά, είναι τουλάχιστον πρόκληση να εμφανίζουν τους εαυτούς τους σαν υπερασπιστές των εργαζομένων που χάνουν τη δουλειά τους και να παρουσιάζουν το ΚΚΕ σαν καπιταλιστή εργοδότη.

Ο «Ριζοσπάστης», ο «902», η «Τυποεκδοτική» δεν είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Δε λειτουργούν με σκοπό το καπιταλιστικό κέρδος. Είναι επιχειρήσεις και Μέσα προπαγάνδας της πολιτικής και των θέσεων του ΚΚΕ. Το εκδοτικό του Κόμματος έχει στόχο να διασφαλίσει ότι η φωνή του θα ακούγεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αποκλεισμούς. Οτι ο «Ριζοσπάστης» και το μαρξιστικό βιβλίο, τα υλικά προπαγάνδας του ΚΚΕ θα εκδίδονται και θα τυπώνονται απρόσκοπτα, ανεξάρτητα από τις «διαθέσεις» της αστικής τάξης και του πολιτικού της συστήματος.

Το ΚΚΕ έχει ενημερώσει και με δημόσιες παρεμβάσεις για τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που οδήγησε στην υπαγωγή της «Τυποεκδοτικής» στο άρθρο 99, στο κλείσιμο του τηλεοπτικού «902». Οι αναγκαστικές αυτές επιλογές ζημίωσαν, πρώτα απ' όλα, το ίδιο το Κόμμα, αφού συρρικνώθηκαν τα Μέσα της προπαγάνδας του, σε μια περίοδο μάλιστα που οι εκπρόσωποι και οι θέσεις του ΚΚΕ αποκλείονται συστηματικά από τα αστικά ΜΜΕ, με πρόφαση και την εκλογική κατάταξη του Κόμματος μετά τον Ιούνη.

Η μείωση του προσωπικού του «Ριζοσπάστη» έρχεται σε συνέχεια άλλων αποφάσεων για τον περιορισμό των εξόδων του Κόμματος, που αφορούν πρώτα και κύρια τα επαγγελματικά του στελέχη, μέλη και στελέχη που εργάζονται στο ΚΚΕ, για να μπορεί να ανταποκρίνεται στη δράση του. Ακόμα και στο «Ριζοσπάστη», η απόφαση για μείωση του προσωπικού πάρθηκε αφού εξαντλήθηκε κάθε άλλο μέσο, που δεν έθιγε τους εργαζόμενους στην εφημερίδα. Δεν έγιναν μειώσεις μισθών, όπως σε όλα τα αστικά ΜΜΕ.

Το ΚΚΕ δεν έκρυψε ότι τα οικονομικά του επιδεινώθηκαν, εξαιτίας και της οικονομικής κρίσης, που δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο. Πολύ περισσότερο, ένα κόμμα που στηρίζει τα έσοδά του στις συνδρομές των μελών του, στην οικονομική ενίσχυση από τα λαϊκά στρώματα που δεινοπαθούν.

Το ΚΚΕ αναδεικνύει σταθερά την ανάγκη να το ενισχύσει και οικονομικά ο λαός, με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και αναμέτρηση με τις αντικειμενικές δυσκολίες. Η οικονομική ενίσχυση του Κόμματος είναι αναγκαία για να ανταποκρίνεται η πολιτική του δράση στις αυξημένες απαιτήσεις της ταξικής πάλης, για να ανταποκριθεί το Κόμμα σε σύνθετα καθήκοντα, που διαρκώς μεγαλώνουν. Να δυναμώσει την παρέμβασή του στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, να εκπληρώσει τον πρωτοπόρο και ιστορικό του ρόλο.

Το ΚΚΕ κατανοεί καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει να χάνεις τη δουλειά σου, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης. Εκατοντάδες μέλη και στελέχη του Κόμματος και της ΚΝΕ, σε όλη την Ελλάδα, είναι οι πρώτοι που απολύονται για τη δράση τους από τους εργοδότες καπιταλιστές. Η ίδια η κρίση του συστήματος καταστρέφει παραγωγικές δυνάμεις και αυξάνει την ανεργία.

Γι' αυτό το ΚΚΕ είναι στην πρώτη γραμμή της πάλης για μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων, για όλο το διάστημα που παραμένουν χωρίς εργασία. Πρωτοστατεί στην αλληλεγγύη για τους άνεργους και τις οικογένειές τους, μέσα από τα ταξικά συνδικάτα, όπου δρουν και οι κομμουνιστές. Δίνει μάχες για να αποτρέψει απολύσεις, μειώσεις μισθών, εργασιακές ανατροπές σε επιχειρήσεις μεγαθήρια. Στη Βουλή αποκαλύπτει και πολεμάει νομοσχέδια και μέτρα που κάνουν φθηνότερο τον εργάτη για τον καπιταλιστή εργοδότη, είτε όταν πρόκειται να τον προσλάβει, είτε να τον απολύσει.

Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ παλεύει ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για συνολική ανατροπή. Για τη λαϊκή εξουσία, που θα εξαλείψει οριστικά την ανεργία και θα διασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη ασφαλιστικά και άλλα δικαιώματα, στο πλαίσιο της κεντρικά σχεδιασμένης λαϊκής οικονομίας, θεμέλιο της οποίας είναι η κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής.
Ξέρουμε ότι το παλιό σάπισε, το δείχνει και η κρίση.

Ξέρουμε ότι οι εποχές που ζούμε είναι «γκαστρωμένες» και κυοφορούν το καινούριο.

Στον αγώνα που δίνει το ΚΚΕ, ο «Ριζοσπάστης», η μοναδική εφημερίδα που, ως Οργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, για 94 ολόκληρα χρόνια στέκεται αταλάντευτα στο πλευρό των εργαζομένων και του λαού, έχει αναλάβει μεγάλα και αυξημένα καθήκοντα.

Ολοι εμείς, που το Κόμμα μάς χρέωσε στη δουλειά του «Ριζοσπάστη», θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για να ανταποκριθούμε.

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Οι Πρωτιές των Εφοπλιστών και οι απορίες μου...



aLloyd's List: Δεκατέσσερις Ελληνες εφοπλιστές στους κορυφαίους του κόσμου!

Στο «Top 100» της Lloyd's List με τους επιχειρηματίες που πρωταγωνίστησαν αυτή τη χρονιά στη ναυτιλία βρίσκονται 14 Ελληνες εφοπλιστές και ναυτιλιακά στελέχη.

Στην πρώτα 5άδα της λίστας συναντά κανείς τους κ.κ. Γιάννη Αγγελικούση στο Νο 4 και Γιώργο Οικονόμου στο Νο 5,
ενώ ακολουθούν η Aγγελική Φράγκου (18), Πήτερ Λιβανός (26), Γιώργος Προκοπίου (28), Βίκτωρας Ρέστης (56),
Κωσταντίνος Κωνσταντακόπουλος (60), Συμεών Παληός (63), Νίκος Τσάκος (72),
Θεόδωρος Βενιάμης (75) ως πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, Κώστας Γραμμένος (81) καθηγητής στο Cass Business School του Λονδίνου,
Δημήτρης Μελισσανίδης (82), Ευάγγελος Μαρινάκης (84) και Πήτερ Γεωργιόπουλος (90).

Αλήθεια πόσοι Έλληνες Ναυτεργάτες απασχολούνται στα πλοία τους ως πληρώματα,
και πόσο φόρο πλήρωσαν στο Ελληνικό Κράτος οι Συγκεκριμένοι τα τελευταία 5 χρόνια;

Όταν μόνο για το 2011 επένδυσαν $75 δις στη Νοτιοανατολική Ασία & Ρωσία για το κτίσιμο νέων καραβιών;!!!

Κε Υπουργέ της Εμπορικής Ναυτιλίας και Κε Στουρνάρα των Οικονομικών έχετε το λόγο...

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012



Από χθες το βράδυ και μέχρι τα ξημερώματα του Σαββάτου στον ουρανό του Βορείου Ημισφαιρίου θα κάνει την εμφάνιση της η βροχή μετεωριτών...
Geminids που πήραν το όνομά τους επειδή φαίνεται ότι κατευθύνονται στο αστερισμό των Διδύμων.

Πηγή αυτής της βροχής μετεωριτών είναι ο αστεροειδής 3200 Φαέθων.

Οι μετεωρίτες κινούνται με ταχύτητα 32χλμ/δευτ κατά την είσοδο τους στην ατμόσφαιρα της Γης όπου και τελικά καταστρέφονται δημιουργώντας φυσικά ένα εντυπωσιακό θέαμα.

 Η πτώση των μετεωριτών δεν είναι συνεχής: μπορεί να κάνουν μερικές δεκάδες μετεωρίτες την εμφάνισή τους για λίγα λεπτά και στη συνέχεια να υπάρξει μια παύση 10-15 λεπτών μέχρι να κάνει την εμφάνισή της η επόμενη ομάδα.

 Υπολογίζεται ότι στη διάρκεια μιας ώρας μπορεί να «πέσουν» στη Γη 30-100 μετεωρίτες.

Οι Geminids δεν είναι τόσο δημοφιλείς όσο οι Περσείδες που εμφανίζονται το καλοκαίρι επειδή τόσο οι ουράνιες όσο και οι γενικότερες κλιματολογικές συνθήκες τον Δεκέμβριο δεν είναι ευνοϊκές για την παρακολούθηση του φαινομένου.
 

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Αντίο Φίλε..!


 "έφυγε" ένα σεμνός αλλά μεγάλος στιχουργός και ποιητής ο Βαγγέλης Λιάρος γνωστός με το ψευδώνυμο Άλκης Αλκαίος.

η Σελίδα του στο Facebook
http://www.facebook.com/pages/Alkis-Alkaios-%CE%86%CE%BB%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%91%CE%BB%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82/165873823424883






Στιχουργός με ισχυρό και μεστό λόγο, ολιγόγραφος και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ο Άλκης Αλκαίος εμφανίζεται στη δισκογραφία για πρώτη φορά το 1982 με το δίσκο Εμπάργκο σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου.

Τι λέει ο ίδιος ο συνθέτης γι’ αυτή τη συνεργασία; Αντιγράφουμε από το ένθετο της Καθημερινής 100 δίσκοι και η ιστορία τους: «Τον Άλκη Αλκαίο τον γνώρισα από μια δημοσίευση ενός ποιήματός του στον Ριζοσπάστη. Πρέπει να ήταν το '77. Μου άρεσε τόσο πολύ που έκοψα το απόκομμα, το μελοποίησα και όταν θα γινόταν ένας δίσκος με τα τραγούδια της Λευτεριάς θέλησα να το ηχογραφήσω. Του τηλεφώνησα, νομίζω δεν συναντηθήκαμε, του το έβαλα από το τηλέφωνο και του άρεσε πάρα πολύ.

Δεν είχαμε γνωριστεί. Δεν ήξερα καν ότι τον λέγανε Βαγγέλη Λιάρο.
Νόμιζα ότι τον έλεγαν Άλκη Αλκαίο, όπως δηλαδή ήτανε στο κείμενο...

Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια σχέση του εξής τύπου: Μου έστελνε σπίτι μου στίχους του εβδομαδιαίως. Μελοποίησα, αρχής γενομένης το '77,'78,'79, '80 νομίζω, γύρω στα πενήντα τραγούδια.

Χωρίς όμως, πέραν του πρώτου τραγουδιού, να έχει εκδοθεί και τίποτα άλλο. Είναι αυτό στοιχείο και του ύφους μου και του στυλ μου ειδικά σε ορισμένους στιχουργούς, να προσπαθώ τα κείμενα να μου γίνονται οικεία, να προσπαθώ επίσης να τα κάνω δικά μου, να μου μιλάνε και μετά να περιμένω να περνάει ο χρόνος για να δω πώς ηχούν στα αυτιά μου.

Έτσι, κι ενώ μου άρεσαν πολλά από αυτά, τα άφηνα μέσα στο χρόνο, μέχρι που μαζεύτηκαν, όπως είπα πάνω από πενήντα. Τελικά επέλεξα έντεκα από αυτά και πιστεύω ότι επέλεξα και από πλευράς κειμένων τα καλύτερα ή τουλάχιστον τα εντελώς της πρώτης γραμμής».

Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που φωτογραφίζεται για τις ανάγκες της κυκλοφορίας ενός δίσκου. Έκτοτε δε θα υπάρξει ποτέ καινούρια φωτογραφία του στους δίσκους που συμμετέχει και ποτέ δε θα εμφανιστεί δημόσια. Εκτός από το Εμπάργκο υπογράφει στιχουργικά και το δίσκο Εντελβάις σε σύνθεση Μάριου Τόκα με ερμηνευτή το Δημήτρη Μητροπάνο.

Στίχους του τραγούδησαν –σε πρώτες ή δεύτερες εκτελέσεις- η Χάρις Αλεξίου (στο δίσκο Η αγάπη είναι ζάλη), ο Διονύσης Θεοδόσης (στο δίσκο Όσο κρατάει ένας καφές), η Μαρία Δημητριάδη (στους δίσκους Εμπάργκο, Τραγούδια της λευτεριάς, Δελτίο καιρού, Kunstler fur den frieden), o Κώστας Καράλης (στο δίσκο Εμπάργκο), ο Μανώλης Μητσιάς (στο δίσκο Εμπάργκο), ο Βλάσης Μπονάτσος (στους δίσκους Εμπάργκο, Αυτά τα βράδια), η Δήμητρα Γαλάνη (στο δίσκο Για πιάνο και φωνή), ο Θάνος Μικρούτσικος (στο δίσκο Αραπιά για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί), ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου (στους δίσκους Χορεύω, Χρόνια πολλά, Σφεντόνα, Δε σηκώνει), η Μελίνα Κανά (στον ομώνυμο δίσκο της), ο Γιώργος Νταλάρας (στο δίσκο Η άσφαλτος που τρέχει), η Ελευθερία Αρβανιτάκη (στο δίσκο Εκπομπή), ο Δημήτρης Μητροπάνος (στο δίσκο Στου αιώνα την παράγκα), ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης (στους δίσκους Κακές συνήθειες, Βυθισμένες άγκυρες, Η μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος) και ο Σωκράτης Μάλαμας (στους δίσκους 13.000 μέρες, Ο φύλακας κι ο βασιλιάς, Ένα).

Αντίο Φίλε!!!

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012



Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για τις ομιλίες του Αντ. Σαμαρά και του Αλ. Τσίπρα στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο
05/12/12

Ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνοντας τα γνωστά ψέματα, με θράσος ισχυρίστηκε ότι τα νέα φοροεξοντωτικά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων για να δοθούν νέες φοροαπαλλαγές προς το μεγάλο κεφάλαιο γίνονται με γνώμονα το συμφέρον του λαού. Το ίδιο και η υλοποίηση των βάρβαρων μέτρων και των μνημονίων.

Από την άλλη η ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ήταν συρραφή συνθημάτων από προηγούμενες ομιλίες του Γ. Παπανδρέου και του Αντ. Σαμαρά στον ίδιο χώρο, με ολίγη αριστερή σάλτσα. Δηλαδή εμφάνισε ως νέο και ριζοσπαστικό το παλιό και αποτυχημένο σοσιαλδημοκρατικό «μαγικό» φάρμακο με το οποίο και τα θηρία - μονοπώλια - θα αποκτήσουν υψηλή κερδοφορία και το θύμα - ο λαός - θα ευημερήσει.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να το πάρουν απόφαση. Τα κόμματα που υπερασπίζονται την ΕΕ, τον «ευρωμονόδρομο» και δεν έχουν στόχο την ανατροπή των μονοπωλίων τσακώνονται για το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση και για το ποιος εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα της ελληνικής πλουτοκρατίας, όχι για τα συμφέροντα του λαού.

Η ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ



Εναρξη σήμερα του κινηματογραφικού αφιερώματος στον Μπρεχτ
Στις 8.30 μ.μ. η προβολή της ταινίας «Η όπερα της πεντάρας»

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του 3ου επιστημονικού συνεδρίου που θα πραγματοποιήσει στις 27 και 28 Απρίλη του 2013, που είναι αφιερωμένο στον κορυφαίο μαρξιστή διανοητή, δραματουργό, ποιητή και σκηνοθέτη Μπέρτολτ Μπρεχτ, με τίτλο: «Μπέρτολτ Μπρεχτ: Για τους σεισμούς που μέλλονται να 'ρθούν», διοργανώνει και κινηματογραφικό αφιέρωμα που ξεκινάει σήμερα στο ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX (Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέους),
με ελεύθερη είσοδο.

Τις ταινίες που θα προβληθούν θα προλογίσουν οι Τζία Γιοβάνη (κριτικός κινηματογράφου) και Κώστας Σταματόπουλος (σκηνοθέτης), ενώ στο κοινό θα διανεμηθεί και ειδικό φυλλάδιο για τη βαθύτερη κατανόηση των ταινιών.

Σήμερα (5/12) στις 20.30 και την Κυριακή (9/12) στις 11.30 προβάλλεται «Η όπερα της πεντάρας» (Γερμανία, 1931), σκηνοθεσία Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ, μουσική Κουρτ Βάιλ, με τους Λότε Λένια, Ρούντολφ Φόστερ, Κάρολα Νέχερ.

Ακολουθούν τις επόμενες Τετάρτες και Κυριακές του Δεκέμβρη τις ίδιες ώρες άλλες τρεις ταινίες. Οι εξής: «Κούλε Βάμπε ή Σε ποιον ανήκει ο κόσμος;» και σε πρώτη πανελλήνια προβολή «Και οι δήμιοι πεθαίνουν», «Ο αφέντης Πούντιλα και ο υπηρέτης του ο Μάττι».

Για τη σημερινή ταινία
Ο κ. Πίτσαμ είναι ιδιοκτήτης μιας τεράστιας επιχείρησης εκμετάλλευσης ανέργων που δουλεύουν σαν «εξειδικευμένοι» ζητιάνοι. Ο γοητευτικός Μακίθ, με εμφάνιση «κυρίου», είναι μαστροπός και κλέφτης. Σαν επιχειρηματίες έχουν αντιπαλότητες αλλά συνεργάζονται και οι δύο με τον διεφθαρμένο αρχηγό της Αστυνομίας του λαϊκού Σόχο, Τάιγκερ Μπράουν.

Ο Μακίθ ερωτεύεται την Πόλι, κόρη του Πίτσαμ και μοναδική κληρονόμο της επιχείρησης, την οποία παντρεύεται κρυφά από τους δικούς της γιατί έχει σκοπό να βάλει στο χέρι τα κέρδη του πατέρα της. Η σκηνή του γάμου στην υπόγεια, βρωμερή αποθήκη, που για την περίσταση μετατρέπεται, με τα κλοπιμαία, σε αίθουσα κραυγαλέας πολυτέλειας, είναι μια πολύ σημαντική προσθήκη του Μπρεχτ στο πρωτότυπο κείμενο.

Ο κ. Πίτσαμ μαθαίνει για το γάμο, καταλαβαίνει ότι οι μπίζνες του κινδυνεύουν και καρφώνει στον αρχηγό της Αστυνομίας τον Μακίθ για τις κλοπές. Εκβιάζει μάλιστα τον Τάιγκερ Μπράουν πως θα χάσει τη θέση του αν δεν κλείσει τον Μακίθ στη φυλακή, γιατί θα του καταστρέψει την παρέλαση για τη στέψη της βασίλισσας βγάζοντας στους δρόμους ορδές ζητιάνων που θα απαιτούν κοινωνική δικαιοσύνη. Ο αστυνόμος προειδοποιεί τον Μακίθ, που, πριν φύγει, περνά να αποχαιρετήσει τις πόρνες του.

Η Τζένη, πάντα ερωτευμένη μαζί του, τον καταδίδει από ζήλια. Ο Μακίθ συλλαμβάνεται αλλά κρατείται σα βασιλιάς... Στο μεταξύ, η Πόλι, εκσυγχρονιστικό επιχειρηματικό πνεύμα, συνειδητοποιώντας ότι είναι πολύ πιο αποδοτικό να ληστεύεις με τις ευλογίες του νόμου, αγοράζει μια τράπεζα όχι στο Σόχο, αλλά στο Σίτι του Λονδίνου.

Γίνεται ιδιοκτήτρια καθωσπρέπει τραπεζικής μπίζνας και «ντύνει» χαρακτηριστικά τους πρώην κλέφτες και εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου ως «ευυπόληπτους κυρίους»...

Η κινηματογραφική «ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ» (1931), σε σκηνοθεσία Παμπστ, αμφισβητήθηκε από τους Μπρεχτ και Βάιλ, γιατί αλλοίωνε τη βασική πρόθεση του θεατρικού πρωτότυπου (ανέβηκε το 1928), που ήταν το ταρακούνημα του κοινού. Το «σπρώξιμο» δηλαδή των θεατών προς μια ενεργητική, «διανοητική» συμμετοχή απέναντι στα δρώμενα ώστε να «εξαναγκάζεται» κάποιος να πάρει επιτέλους θέση γι' αυτά που συμβαίνουν στην οθόνη, ως καλλιτεχνική αντανάκλαση της πραγματικότητας.

Οι Μπρεχτ και Βάιλ πούλησαν τα δικαιώματα του έργου στην εταιρεία «Nero Film», υπό τον όρο να κάνουν οι ίδιοι και την κινηματογραφική διασκευή.

Αποδείχθηκε ότι οι διαφορές ανάμεσα στο μπλοκ της εταιρείας και του Παμπστ από τη μια και των δημιουργών της θεατρικής «όπερας» από την άλλη ήταν αγεφύρωτες και στο τέλος η συνεργασία διακόπηκε. Στα δικαστήρια που οι δημιουργοί έσυραν τους αντίδικους, ο Μπρεχτ έχασε τη δίκη, ενώ ο Βάιλ την κέρδισε.

Από την ώρα που το κατά βάση θεατρικό σενάριο δε θα αποδιδόταν ρεαλιστικά στο σινεμά, ο Παμπστ εφάρμοσε τη συνήθη του, κατά προσέγγιση, μέθοδο: Αντί να διεισδύσει στον πραγματικό κόσμο, κατασκεύασε έναν άλλο, μη πραγματικό. Η ταινία είναι βυθισμένη σε μια «αλλόκοτη φανταστική ατμόσφαιρα» που εξασθενεί τη δύναμη του έργου, εξαιτίας και της προσήλωσης του σκηνοθέτη στην τεχνική των φωτοσκιάσεων (chiaroscuro), που στιλιστικά δημιουργούν - με την επίκληση της «διάθεσης» (Stimmung) - έναν κόσμο «ονειρικό». Ισως κατ' απαίτηση του παραγωγού, όπως αναφέρει η Αϊσνερ.

Ενώ η σκηνοθεσία στη σκηνή απομόνωνε τα επεισόδια του έργου, ώστε να τονιστεί ο ιδιότροπος, καλειδοσκοπικός τους χαρακτήρας, η ταινία εξαλείφει όλες τις τομές για να υπηρετήσει ένα συνεπές, ομοιόμορφο σύνολο.

Τα πλακάτ στη σκηνή, υπό μορφή διάτιτλων, με σχόλια και σφοδρούς, ειρωνικούς αφορισμούς του Μπρεχτ που γεφύρωναν σκηνή και πραγματικότητα και δημιουργούσαν μια διαφορετική ατμόσφαιρα από τις μακέτες του σκηνικού, έφυγαν. Στο θεατρικό, τα τραγούδια του Βάιλ συγκροτούν τους άξονες του έργου και αναδύονται στην επιφάνεια από το συνεχώς αυθόρμητο διάλογο, ενώ αντίθετα στην ταινία του Παμπστ δε συνιστούν τίποτα περισσότερο από ευχάριστη διάνθιση.

Η εντύπωση που τα τραγούδια του Βάιλ δημιουργούν, αμβλύνεται από την ίδια την ατμόσφαιρα. Παρότι «οπτικοποιούνται» μεγάλο μέρος από τη δύναμή τους εξουδετερώνεται ή χάνεται εντελώς.
Ωστόσο, στο σύνολό της, η ταινία διατηρεί κάποια στοιχεία κοινωνικής σάτιρας, αυθεντικού λυρισμού, αλλά και κάτι από επαναστατικό χρώμα, το οποίο ο Χάρι Αλαν Ποτάμκιν, Αμερικανός κριτικός κινηματογράφου, εντοπίζει στις τελευταίες σεκάνς, στην ανυπακοή των ζητιάνων στον εργοδότη τους Πίτσαμ και στην επιστροφή των επαιτών διαδηλωτών με τα αντιπολεμικά πλακάτ, μέσα στο σκοτάδι των στενών παράδρομων, την ώρα της παρέλασης για την ενθρόνιση της βασίλισσας.

Ο Ποτάμκιν χαρακτηρίζει αυτό το πέρασμα των ζητιάνων ως «ιδιαίτερα συνταρακτική προσέγγιση μιας επαναστατικής παρέλασης».

Οι ηθοποιοί που ερμηνεύουν τους ρόλους διατηρούν κάτι από την αιχμηρή απαγγελία και τον μπρεχτικό σαρκασμό. Σημειωτέον ότι ο Ερνστ Μπους (αφηγητής), η Καρόλα Νέχερ (Πόλα Πίτσαμ) και η σύζυγος του Βάιλ, Λότε Λένια (Τζένι), ήταν μέλη της θεατρικής ομάδας και είχαν διδαχθεί την τεχνική της εκφοράς του στίχου των τραγουδιών από τον ίδιο τον Μπρεχτ.

Η σφριγηλή κατήφεια του πρωτότυπου δεν εξαφανίστηκε ολοσχερώς από την ταινία και χάρη στους παραπάνω πρωταγωνιστές, που διατήρησαν στο φιλμ τους ρόλους που κρατούσαν στη θεατρική παράσταση...

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012



Αγαπητοί Φίλοι,

Σας ενημερώνουμε ότι η NEW STAR θα διοργανώσει στον κινηματογράφο
ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX (Πανεπιστημίου & Θεμιστοκλέους,
τηλ.: 2103811147, 2103841689)
αφιέρωμα στον ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ με κινηματογραφικές ταινίες
και κινηματογραφημένες θεατρικές παραστάσεις βασισμένες στα έργα του.

Τον μήνα Δεκέμβριο θα προβληθούν 4 ταινίες, μια ταινία κάθε εβδομάδα.
(Σας στέλνουμε το πρόγραμμα προβολών του Δεκεμβρίου.)

Από το 2013 θα συνεχιστεί το αφιέρωμα με τις υπόλοιπες 7 ταινίες,
για τις οποίες σας στέλνουμε πληροφορίες στο αρχείο Ταινίες προσεχώς 2013.

Σας στέλνουμε ένα αρχείο με τις ταινίες που θα προβληθούν
από το 2013 για μια πρώτη ενημέρωση.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

ΠΕΜΠΤΗ 6/11 - ΤΕΤΑΡΤΗ 12/12 στις 22:00

«Η ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ»

ΠΕΜΠΤΗ 13/11 - ΤΕΤΑΡΤΗ 19/12 στις 22:00

«KUHLE WAMPE ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ;»

ΠΕΜΠΤΗ 20/12 - ΤΕΤΑΡΤΗ 26/12 στις 22:00

«ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΙΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ»

ΠΕΜΠΤΗ 27/12 - ΤΕΤΑΡΤΗ 2/01 στις 22:00

«Ο ΑΦΕΝΤΗΣ ΠΟΥΝΤΙΛΑ ΚΑΙ Ο ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ Ο ΜΑΤΤΙ»

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

14η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ



Η ιδεολογική αντεπίθεση του κομμουνιστικού κινήματος είναι όρος για να κατανοείται ο ενιαίος χαρακτήρας των καθηκόντων της πάλης για κοινωνική, εθνική και ταξική χειραφέτηση, να γίνεται διακριτή η εναλλακτική διέξοδος του σοσιαλισμού.

http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=2/12/2012&id=14329&pageNo=8&direction=1

Όμορφη Κυριακή για όλους