Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Είναι και αυτά δίπλα μας αρκεί να γυρίσουμε το βλέμμα πάνω τους και τότε θα δούμε το χαμόγελό τους.



-Τα Παιδιά με αναπηρία δεν είναι περίεργα η άρρωστα. 
Το μόνο που θέλουν είναι ότι θέλει ο καθένας μας.......να τους αποδεχτούμε. 

-Μπορώ να κάνω μια παράκληση? 
Υπάρχει κανένας πρόθυμος να το δημοσιεύσει για χάρη όλων των παιδιών που είναι φτιαγμένα με έναν μοναδικό τρόπο?
Για να δούμε ποιος έχει γερή καρδιά.

-Το ξέρω οι φίλοι μου θα το κάνουν copy paste στο blog τους ή στον τοίχο τους 

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Σαν Σήμερα 30 του Μάρτη το 1952 Εκτελείται ο άνθρωπος με το Γαρύφαλλο

 Σαν Σήμερα  το 1952 Το στρατοδικείο καταδικάζει σε θάνατο τον Νίκο Μπελογιάννη και τους τρείς συντρόφους του.
1.Ηλίας Ι.Αργυριάδης
2.Νίκος Ι. Καλούμενος
3.Δημήτρης Α.Μπάτσης





Σαν Σήμερα Κυριακή 30 Μάρτη του 1952 Εκτελούνται .
1.Ηλίας Ι.Αργυριάδης
2.Νίκος Ι. Καλούμενος
3.Δημήτρης Α.Μπάτσης
4.Νίκος Γ. Μπελογιάννης
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!



Ταυτότητα 
Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε το 1915 στην Αμαλιάδα από αγρότες γονείς. Στα 17 του χρόνια, τελειόφοιτος Γυμνασίου, έγινε μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας. Σαν φοιτητής Νομικής πρωτοστάτησε στους φοιτητικούς αγώνες της εποχής. 
Λίγο πριν την κήρυξη της δικτατορίας του Μεταξά έγινε μέλος του ΚΚΕ. Δούλεψε σε οργανώσεις της Πελοποννήσου οργανώνοντας την πάλη κατά της μεταξικής δικτατορίας. 


Ο Νίκος Μπελογιάννης συνδύαζε στη δουλειά του τη θεωρητική μελέτη με την πρακτική δράση. Το έργο του «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», αν και όχι στην τελική του μορφή, αφού δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει (εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1998 από τη «Σύγχρονη Εποχή»), αλλά και άλλες μελέτες του αποδεικνύουν ότι η ολοένα και μεγαλύτερη συνεισφορά στο Κόμμα και το κίνημα απαιτεί τη στοχοπροσήλωση στη σύνθετη, δύσκολη, μα και πιο αποδοτική δουλειά του συνδυασμού θεωρίας και πράξης. 
Έτσι και η πίστη στο νομοτελειακό πέρασμα της κοινωνίας στον κομμουνισμό θα θεμελιώνεται στην επιστημονική κοσμοθεωρία του μαρξισμού - λενινισμού. 
Και θα φτάνει τη συνείδησή μας ως το ύψιστο σημείο του παραδείγματος του Μπελογιάννη. 
«Για το σκοπό αυτό, αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας».


Για τη δράση του εξορίστηκε και φυλακίστηκε. Από την Αίγινα στην Ακροναυπλία ως την εισβολή των Γερμανών και κατόπιν, παραδομένος όπως τόσοι και τόσοι αγωνιστές στους κατακτητές, «γνώρισε» τις φυλακές της Κατούνας, της Βόνιτσας και της Κέρκυρας. 

Το 1943, μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών, ο Μπελογιάννης δραπέτευσε και κατέφυγε στην Πάτρα, όπου πήρε αμέσως μέρος στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. 
Στις σκληρές μάχες της Πελοποννήσου ο Μπελογιάννης ήταν καπετάνιος της Μεραρχίας Πελοποννήσου του ΕΛΑΣ. 

Μετά την υποχώρηση των Γερμανών τέθηκε επικεφαλής της διαφώτισης και μέλος του Γραφείου Περιοχής του Κόμματος στην Πελοπόννησο.
 Όταν οι Αγγλοαμερικάνοι και οι ντόπιοι εντολοδόχοι τους έσπρωξαν τα πράγματα στη σύγκρουση, ο Ν. Μπελογιάννης βρέθηκε στο βουνό σαν πολιτικός επίτροπος της 10ης Μεραρχίας του ΔΣΕ, όπου αναδείχτηκε σε σκληροτράχηλο μαχητή και εμπνευσμένο ηγέτη. 
Η Μεραρχία του κατάφερνε πάντα να ανταποκρίνεται στις πιο δύσκολες αποστολές. Σε μια από αυτές ο Μπελογιάννης τραυματίστηκε σοβαρά, όμως πάντα κατάφερνε να δίνει κουράγιο στους συμμαχητές του με το παράδειγμά του.
Μετά την ήττα του ΔΣΕ, ο Μπελογιάννης επέστρεψε στην Ελλάδα σαν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, καθοδηγώντας το λαό στην πάλη του ενάντια στην αμερικανοκρατία και το μοναρχοφασισμό. 

Στα τέλη του 1950 πιάστηκε από τα όργανα της Ασφάλειας, που ξεσήκωσαν θύελλα αντικομμουνισμού. 
Η αντίδραση οργάνωσε μια -πολύκροτη- δίκη που γρήγορα συγκέντρωσε την προσοχή των προοδευτικών σε όλο τον κόσμο. 
Η υπόθεση της υπεράσπισης του Μπελογιάννη έγινε υπόθεση των αγωνιζόμενων λαών. 

Το ...κατηγορητήριο 
Η σύλληψη του Ν. Μπελογιάννη έγινε στις 20 Δεκέμβρη του 1950, αλλά η Ασφάλεια την έδωσε στη δημοσιότητα στις 5 Γενάρη 1951. 

Η πρώτη δίκη, στην οποία δικαζόταν μαζί με άλλους κομμουνιστές, άρχισε, στο έκτακτο στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Οκτώβρη 1951 και ολοκληρώθηκε στις 16 Νοέμβρη 1951, με την κατηγορία ότι παραβίασαν τον ΑΝ 509, το νόμο, δηλαδή, με τον οποίο βγήκε, και τυπικά, παράνομο το ΚΚΕ το Δεκέμβρη του 1947. 

Η δίκη, λοιπόν, ήταν πολιτική και οι κατηγορούμενοι δικάζονταν για τις ιδέες τους. Σ' αυτήν, ο Ν. Μπελογιάννης και 11 ακόμη σύντροφοί του καταδικάστηκαν σε θάνατο. 

Αλλά δεν έφτανε στο καθεστώς η «κατηγορία» για να εκτελέσουν την απόφαση. Ήθελαν «κατηγορίες», που να στοιχειοθετούν το άλλοθί τους, ότι οι κομμουνιστές παλεύουν για «ξένα», «αντεθνικά» συμφέροντα. 
Αυτό τους διευκόλυνε, όχι τόσο και μόνο για να δολοφονήσουν τον Κομμουνιστή ηγέτη, αλλά για να «φυτέψουν» στη συνείδηση του λαού την πεποίθηση ότι η κομμουνιστική ιδεολογία και πολιτική δράση επιδιώκει την υπονόμευση των συμφερόντων της Ελλάδας, άρα και του λαού της. 

Πίστευαν πως μ' αυτήν την προπαγάνδα θα ξεριζώσουν το ΚΚΕ από το νου και την καρδιά του λαού. Έτσι, χρησιμοποίησαν την «υπόθεση των ασυρμάτων», για να «στήσουν τη δεύτερη δίκη του Ν. Μπελογιάννη και των συντρόφων του, αυτή τη φορά στο τακτικό στρατοδικείο, με την κατηγορία της διάπραξης του αδικήματος της κατασκοπίας σε βάρος της Ελλάδας. 

Η δεύτερη δίκη άρχισε στις 15 Φλεβάρη και τελείωσε την 1η Μάρτη του 1952. Ο Μπελογιάννης και άλλοι εφτά σύντροφοί του καταδικάστηκαν σε θάνατο. 

Η ποινή εκτελέστηκε (στήθηκαν στο απόσπασμα οι Μπελογιάννης, Μπάτσης, Αργυριάδης, Καλούμενος), η δολοφονία διαπράχτηκε, παρά το ότι προσέφυγαν στο Συμβούλιο Χαρίτων, 
η κυβέρνηση Πλαστήρα και το Παλάτι δεν την έδωσαν, και παρά τη διεθνή κατακραυγή για το έγκλημα από τα εκατομμύρια των επωνύμων και ανωνύμων που αγωνίστηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό να τη ματαιώσουν.


Στην πρώτη δίκη, γνωστή σαν «δίκη των 92», ο Μπελογιάννης ανέτρεψε το κατηγορητήριο, αλλά με άνωθεν εντολές καταδικάστηκε σε θάνατο με το νόμο 509. 

Στη δεύτερη δίκη, τον Φλεβάρη του 1952 ο Μπελογιάννης κατηγορήθηκε για «κατασκοπία». Από κατηγορούμενος έγινε κριτής και υπερασπίστηκε όσο κανένας τον πατριωτισμό των Ελλήνων κομμουνιστών, ξεσκεπάζοντας το κράτος της υποτέλειας. 

«...Εμείς πιστεύουμε στην πιο σωστή θεωρία που διανοήθηκαν τα πιο προοδευτικά μυαλά της ανθρωπότητας. Και η προσπάθειά μας, ο αγώνας μας, είναι να γίνει αυτή η θεωρία πραγματικότητα για την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο. 

<< Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. 
Το δείξαμε όταν κινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και, ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. 
Για το σκοπό αυτό, αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας.

 Πιστεύω ότι, δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα..>>
(Νίκος Μπελογιάννης, από την απολογία του στο στρατοδικείο).

«Υποχρεωθήκαμε να παλέψουμε κάτω από απαράδεκτα άνισους όρους. Αλλά παρ' όλα αυτά αποδείχτηκε ότι το ΚΚΕ είναι κόμμα πατριωτικό με τίτλους εθνικούς, που κανένα άλλο κόμμα δεν έχει να παρουσιάσει. 
Γιατί στο βωμό της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Ελλάδος έχει προσφέρει φοβερές εκατόμβες».
Νίκος Μπελογιάννης



Ωστόσο, η μοίρα του είχε αποφασιστεί: Θάνατος. 
Έτσι, η -ετυμηγορία- δεν άλλαξε. 

Παρά τη διεθνή καμπάνια συμπαράστασης να μην εκτελεστεί ο Νίκος Μπελογιάννης και οι συγκαταδικασμένοι Νίκος Καλούμενος, Ηλίας Αργυριάδης και Δημήτρης Μπάτσης. 

Παρά τις αιτήσεις χάριτος που απορρίφθηκαν, τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μάρτη 1952 οι σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος μετέφεραν τον Νίκου Μπελογιάννη από τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης στη σφαίρα της αθανασίας. 

Εκεί που το χαμόγελο του «ανθρώπου με το γαρίφαλο» δε σβήνει ποτέ.
Εκεί που τα μηνύματα και οι ιδέες του μένουν πάντα ολοζώντανες.

στο Δικαστήριο..
«...Εμείς πιστεύουμε στην πιο σωστή θεωρία που διανοήθηκαν τα πιο προοδευτικά μυαλά της ανθρωπότητας. 
Και η προσπάθειά μας, ο αγώνας μας, είναι να γίνει αυτή η θεωρία πραγματικότητα για την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο. 
Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. 
Το δείξαμε όταν εκινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και, ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. 

Για το σκοπό αυτό, αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι, δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα...»
(Νίκος Μπελογιάννης, από την απολογία του στο στρατοδικείο).

Η δίκη και η εκτέλεση του Μπελογιάννη συνέβησαν την περίοδο της πρωθυπουργίας του Νικόλαου Πλαστήρα (Ένωση Κέντρου). 
Ο ίδιος ο Πλαστήρας φέρεται να ήταν αντίθετος στις εκτελέσεις, όμως ήταν μόνος (οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί του Κέντρου, ο Σοφοκλής Βενιζέλος, που στήριζε την κυβέρνηση Ν.Πλαστήρα, και ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν υπέρ των εκτελέσεων). 
Επίσημα όμως διέψευσε ότι δεν ήταν κύριος της κατάστασης και ότι οι εκτελέσεις έγιναν χωρίς την έγκρισή του. 
Η εκτέλεση Μπελογιάννη κατάφερε πλήγμα στην αξιοπιστία της κεντρώας κυβέρνησης, η οποία σε ένα από τα βασικά της συνθήματα, την ειρήνευση, φάνηκε ανακόλουθη.

Ο υπαρχιφύλαξ, διαταχθείς υπό του διευθυντού του, μετέβη αμέσως εις την πτέρυγαν όπου ευρίσκοντο τα κελιά των 8 μελλοθανάτων και εισήλθεν πρώτον εις το υπ' αριθμ. 2 απομονωτήριον, εις το οποίο εκρατούντο οι Μπελογιάννης, Λαζαρίδης και Μπάτσης. Πλησιάζει τον Μπελογιάννη.
«Νίκο σήκω»
Ατάραχος ο Μπελογιάννης σηκώνεται και λέει:
«Πάμε για καθαρό αέρα;»
«Ναι, του απαντά, σας πάνε για εκτέλεση...)»

(Από το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Γιώργου Κορωναίου, όπως δημοσιεύτηκε την επομένη της εκτέλεσης στην «Προοδευτική Αλλαγή»)

Στο Δικαστήριο δίπλα με την Έλλη Παππά 

"Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο"
«Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.
Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή
όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.
Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.
Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.
Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

ΟΧΙ ΔΕ ΣΟΥ ταιριάζει εσένα Μπελογιάννη τούτο το σιωπηλό πένθος
τούτες οι μαύρες κορδέλες άκρη άκρη στο φουστάνι της άνοιξης
τούτο το πράσινο σαπούνι που λιώνει ξεχασμένο στη σκάφη θολώνοντας το νερό.
Για σένανε είναι οι μεγάλες σάλπιγγες, τα μεγάλα τύμπανα
οι μεγάλες καμπάνες και οι μεγάλες παρελάσεις
ο μεγάλος όρκος των λαών πάνω στο φέρετρό σου
η μεγάλη μέρα της τριάντα του Μάρτη
που μπαίνει στο καινούργιο εορτολόγιο των ηρώων και των μαρτύρων της ειρήνης.

Έφυγες τώρα Νίκο
ανάβοντας μ' ένα γαρύφαλλο από φλόγα το κουράγιο του κόσμου,
ανάβοντας την ελπίδα στην καρδιά των λαών,
ανάβοντας τους αστερισμούς της ειρήνης στο στερέωμα του κόσμου,
πάνω απ' τις πεδιάδες τις σπαρμένες κόκαλα.
Έπεσες, Νίκο, με τα αυτί σου κολλημένο στην καρδιά του κόσμου,
ν' ακούς τα βήματα της λευτεριάς να βαδίζουν στο μέλλον,
ν' ακούς το μέλλον να ξεδιπλώνει εκατομμύρια κόκκινες σημαίες
πάνω απ' το γέλιο των παιδιών και των κήπων.

Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά
πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.
Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.
Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει.»
(Γιάννης Ρίτσος)

Μπελογιάννηδες
«Χαραυγή καταπάνω του θανάτου
βάδιζεν η καρδιά σου παλικάρι
λες κι ήταν άλλος
άγουρος που ορθρίζει ν' ανταμώσει
κρυφά την πρώτη αγάπη.»
(Κώστας Βάρναλης)

Τραγούδι για το γεράκι
«Ω θαρραλέο γεράκι!/ Στη μάχη με τον εχθρό/ πλημμύρισες με αίμα.
Αλλά θα 'ρθει η ώρα/ και οι σταγόνες του ζεστού αίματός σου/
σαν σπίθες θ' ανάψουν/ στο σκοτάδι της ζωής.
Και πολλές θαρραλέες καρδιές/ θ' ανάψουν, με απερίσκεπτη
δίψα λευτεριάς, φώτα./ Ας πέθανες εσύ,
Αλλά. πιο τραγούδι των θαρραλέων/ πνευματικά δυνατών πάντοτε
Συ θα 'σαι ζωντανό/ παράδειγμα στην περήφανη
πρόσκληση της Λευτεριάς/ και του Φωτός.
Στους απερίσκεπτους θαρραλέου/ τραγουδάμε το τραγούδι!..».
(Μαξίμ Γκόργκι)


«Το φως από το λαδοφάναρο που φώτιζε το σκοτάδι μιας μαγιάτικης βραδιάς στη Μαδρίτη, τα ευγενικά πρόσωπα του τουφεκισμένου λαού που τον δολοφόνησε ο ξένος άρπαγας στον πίνακα του Γκόγια, είναι η ίδια σπορά φρίκης που σπέρνει με τις ανοιχτές φούχτες των προβολέων πάνω στα ορθάνοιχτα στήθια της Ελλάδας μια κυβέρνηση που σκορπίζει το θάνατο, το φόβο και το μίσος. Ένα πελώριο άσπρο περιστέρι περνάει κι αφήνει το οργισμένο του πένθος πάνω στη γη».
(Πάμπλο Πικάσο*)
*(Η μορφή του Νίκου Μπελογιάννη, σχεδιασμένη από τον Πικάσο, διαδόθηκε παγκόσμια και έγινε σύμβολο του αγώνα για την ειρήνη στα ψυχροπολεμικά χρόνια. Το σκίτσο σχετίζεται με έναν διάσημο πίνακα «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» του Βαν Άικ (1390- 1441), του Φλαμανδού ζωγράφου που θαύμαζε και μελετούσε ο Πικάσο.)

30 Μάρτη 1952...
Ο Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος φιλοτέχνησε το περίφημο σκίτσο του Ανθρώπου με το Γαρύφαλλο, όταν τον ρώτησαν γιατί δεν το έκλεισε, απάντησε: «Εναν τόσο μεγάλο άνθρωπο δεν μπορείς να τον κλείσεις σε ένα πορτρέτο»… Έγραψε ακόμα γι’ αυτόν:

Το φως από το λαδοφάναρο που φώτιζε το σκοτάδι μιας μαγιάτικης βραδιάς στη Μαδρίτη, τα ευγενικά πρόσωπα του τουφεκισμένου λαού που τον δολοφόνησε ο ξένος άρπαγας στον πίνακα του Γκόγια, είναι η ίδια σπορά φρίκης που σπέρνει με τις ανοιχτές φούχτες των προβολέων πάνω στα ορθάνοιχτα στήθια της Ελλάδας μια κυβέρνηση που σκορπίζει το θάνατο, το φόβο και το μίσος. Ενα πελώριο άσπρο περιστέρι περνάει κι αφήνει το οργισμένο του πένθος πάνω στη γη....

Ν.Ηλείας
Νίκος Μπελογιάννης


NIKOS BELOYANNIS 
(Das Denkmal steht in Berlin an der FHTW, Treskowallee)
Vor 60 Jahren am 30.03.1952 wurde Nikos Beloyannis, Widerstandskämpfer und Mitglied des ZK der Griechischen Kommunistischen Partei KKE, verurteilt von faschistischen Militärs unter der bürgerlichen Regierung von Plastiras mit weiteren drei Genossen hingerichtet.
Zuvor hatte es weltweite Proteste gegeben, Picasso malte ihm zu Ehren ein Portrait ohne den Rahmen zu schließen mit der Begründung: ein Mensch wie Niko kann man nicht in einem Rahmen einschließen.
Seine Verteidigungsrede und seine Taten werden unvergesslich bleiben.

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Την Κυριακή 10 Μάρτη ο γιορτασμός του Κιλελέρ


Την Κυριακή, 10 Μάρτη, στις 11 το πρωί, στο χώρο της θυσίας των κολίγων, στο μνημείο του Κιλελέρ, αντιπροσωπεία των Ομοσπονδιών Αγροτικών Συλλόγων της Θεσσαλίας και των Συντονιστικών Επιτροπών Αγώνα των Μπλόκων θα καταθέσουν στεφάνι, τιμώντας τον αγώνα των κολίγων και δίνοντας αγωνιστική συνέχεια στον πολυήμερο αγώνα των μπλόκων.

Σε σχετικό δελτίο Τύπου, που εξέδωσαν οι Ενωτικές Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας - Λάρισας, η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Τρικάλων «Η Άνοιξη» και η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα του Μπλόκου της Νίκαιας χαιρετίζουν τους εκατοντάδες Θεσσαλούς αγρότες που συμμετείχαν στο πανελλαδικό - παναγροτικό συλλαλητήριο στις 5 Μάρτη, στην Αθήνα, επισημαίνοντας: «Στο συλλαλητήριο της Αθήνας διατρανώσαμε τη θέλησή μας να σταματήσουμε κάθε απόπειρα για κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, αλλά και να αγωνιστούμε ενάντια στη συγκέντρωση της γης και παραγωγής στα χέρια λίγων μεγαλοαγροτών και επιχειρηματιών καπιταλιστών, όπως επιχειρείται από την εφαρμογή της ΚΑΠ της ΕΕ.

Με αυτό τον τρόπο τιμάμε αγωνιστικά την ηρωική εξέγερση των κολίγων στο Κιλελέρ πριν 103 χρόνια, δεν θα επιτρέψουμε να δημιουργηθούν τα νέα σύγχρονα τσιφλίκια και να γίνουμε κολίγοι».

Και η ανακοίνωση καταλήγει: «Ο αγώνας των αγροτών δεν έχει ημερομηνία λήξης, συνεχίζουμε και οργανώνουμε καλύτερα το αγροτικό κίνημα ώστε πιο ισχυροί, πιο πολλοί, πιο ενωτικά, να πορευτούμε το επόμενο διάστημα και να δώσουμε τους νέους μεγάλους αγώνες για την επιβίωσή μας.

Δυναμώνουμε τη συμμαχία και κοινή δράση με τους εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους των πόλεων και την νεολαία, ώστε να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε την πολιτική που μας οδηγεί στη φτώχεια και την εξαθλίωση, να ανοίξει ο δρόμος για ανάπτυξη προς όφελος του λαού μας».


Μαχητικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια για τη Μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας


ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ, ΟΓΕ

Με το σύνθημα «γυναίκα σπάμε τις αλυσίδες του φόβου» πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή συγκεντρώσεις σε δεκάδες πόλεις της χώρας από τις δυνάμεις της Κοινωνικής Συμμαχίας τιμώντας αγωνιστικά την Παγκόσμια Μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας.

ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ και ΟΓΕ κορυφώνοντας τις πλούσιες δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα, καλούν σε οργανωμένη πάλη ενάντια στα μονοπώλια για τη ριζική ανατροπή τους.

Στην Αθήνα, μεγαλειώδης συγκέντρωση έγινε στα Προπύλαια, όπου συγκλίναν οι προσυγκεντρώσεις των συνδικάτων, των Λαϊκών Επιτροπών, των Συλλόγων της ΟΓΕ και του ΜΑΣ από την πλατεία Κάνιγγος, την Πλατεία Ομόνοιας και τα Χαυτεία. Με δυναμικά συνθήματα και μαζική παρουσία, εργαζομένων, νέων, γυναικών, αυτοαπασχολουμένων πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση στα Προπύλαια.

Από το βήμα της συγκέντρωσης η Μαιρήνη Στεφανίδη, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας, τόνισε: «Είμαστε σήμερα εδώ η Κοινωνική Συμμαχία, το ΠΑΜΕ, η ΟΓΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ, το εργατικό και ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα με αφορμή τη σημερινή Επέτειο για την εργαζόμενη γυναίκα για να καλέσουμε τις γυναίκες της εργατικής τάξης, τις αυτοαπασχολούμενες, τις γυναίκες της φτωχής αγροτιάς να ξεσηκωθούν». (Δείτε εδώ βίντεο με το χαιρετισμό της Μαιρήνης Στεφανίδη)

Στην κεντρική ομιλία της η Αλεξάνδρα Μπαλλού στέλεχος του ΠΑΜΕ μεταξύ άλλων επεσήμανε:



«Είναι στα δικά μας χέρια η δύναμη, είναι δική μας η ευθύνη, να ανατρέψουμε τα σχέδιά τους. Είναι ευθύνη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος οι γυναίκες να πάρουν τη θέση τους δίπλα και μέσα στο ταξικό κίνημα. Το ταξικό κίνημα να δει πιο μεθοδικά τη δουλειά του στις γυναίκες και τη νεολαία για να εμποδίσει τα σχέδια της άρχουσας τάξης και των πολιτικών της εκφραστών.

Να κλιμακώσουμε τους αγώνες με αιχμή τα οξυμένα προβλήματα που βιώνουν οι γυναίκες και οι οικογένειές τους. ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ με αποφασιστικότητα υπομονή και επιμονή. Αποκαλύπτουμε την ταξική φύση του προβλήματος δείχνοντας τον χαρακτήρα των μέτρων, τι σημαίνει μονοπώλια, καπιταλιστικό σύστημα. Να ξεκαθαρίζεται στη συνείδηση πως ό,τι συμφέρει τα μονοπώλια, τον εργοδότη είναι ριζικά αντίθετο με το συμφέρον της εργαζόμενης γυναίκας και των παιδιών της.

(...) Καλούμε όλες τις γυναίκες να ενισχύσουν το κίνημα με ταξικό προσανατολισμό το ΠΑΜΕ, το ριζοσπαστικό κίνημα της ΟΓΕ, την ΠΑΣΥ, την ΠΑΣΕΒΕ, το ΜΑΣ. Να συμμετάσχουν στη δράση των Λαϊκών επιτροπών στις γειτονιές. Να ενισχυθούν οι πρωτοβουλίες, οι παρεμβάσεις και ο συντονισμός για τα προβλήματα της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων της λαϊκής οικογένειας.

Η οργάνωση στα σωματεία, στις επιτροπές αγώνα, η συμμετοχή στις απεργίες και στις κινητοποιήσεις δεν είναι απλή υπόθεση και πέφτει στις πλάτες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Θέλει σχέδιο και συστηματική δουλειά , με στόχο την ανασύνταξη του κινήματος.

Συγκεντρώνουμε δυνάμεις, χτίζουμε τη δική μας λαϊκή συμμαχία στον αδιάκοπο πόλεμο με την τάξη που μας εκμεταλλεύεται. Ούτε οι νόμοι και η τάξη τους, ούτε η καταστολή μπορεί να μας σταματήσει.

Αυτό είναι η 8 Μάρτη, φάρος για τη συμμετοχή της γυναίκας στην ταξική πάλη για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος». (Στο τέλος επισυνάπτεται ολόκληρη η ομιλία της Αλ. Μπαλλού).

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με απαγγελία αποσπάσματος του ποιήματος του Μ. Μπρεχτ «Νανουρίσματα» ενώ ακολούθησε πρόγραμμα με εργατικά λαϊκά τραγούδια από την Σύλβια Καπερνάρου και τον Φίλιππο Παχνιστή. (Δείτε εδώ βίντεο)

Στη συγκέντρωση παραβρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής την Αλέκα Παπαρήγα.



Σε δήλωσή της η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, τόνισε:

«Οι γυναίκες, οι εργαζόμενες, οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων μπορούν και πρέπει να σπάσουν τις αλυσίδες του φόβου. Δίχως τις γυναίκες είναι αδύνατο ο λαός να αποτρέψει τα χειρότερα, να επιτύχει την αντεπίθεση. Χωρίς αυτές και ιδιαίτερα τις νεότερες ηλικίες, το κίνημα δεν θα κάνει ουσιαστικά βήματα μπροστά».

http://www.902.gr/eidisi/gynaika/11375/me-syllalitiria-timoyn-ti-mera-tis-ergazomenis-gynaikas-oi-dynameis-tis#/0


Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

"ΓΥΝΑΙΚΑ"



"Καλύτερα να πεθάνεις Όρθιος,παρά μια ζωή γονατιστός"
_Isidora Dolores Ibarrouri...

“Γυναίκα”

Γυναίκα, αν θες αντρίκεια να δουλέψεις
για τον ξεσκλαβωμό σου, δε σε φτάνει
να κάψεις, να σκορπίσεις, να ξοδέψεις
το χρυσάφι, τη σμύρνα, το λιβάνι
στο νέο βωμό. Μέσα σου πρώτα κάψε
το τριπλό ξόανο που τους δούλους κάνει,

Συνήθεια, Κέρδος, Πρόληψη. Και σκάψε,
και του παλιού καιρού τα παραμύθια,
κι ας ειν’ όμορφα, μια για πάντα θάψε.

Α! τα μεστά καμαρωτά σου στήθια
βραχνάς τα πνίγει, πνίχ’ τον, πολεμίστρα
για την Αγάπη και για την Αλήθεια.
Πάντα μαζί σου κ’ η Ομορφιά η μεθύστρα.

(Κ. Παλαμάς, τ. 5, Γκοβόστης)

Μήνυμα της ΚΕ του ΚΚΕ για την 8η Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας


Η ΚΕ του ΚΚΕ, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας, χαιρετίζει όλες τις γυναίκες της εργατικής τάξης, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις άνεργες, τις μετανάστριες, τις νέες γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων.

Χαιρετίζει αυτές που απεργούν με τα Σωματεία τους, παίρνουν μέρος στις κινητοποιήσεις των αγωνιστικών γυναικείων οργανώσεων, των Επιτροπών Αγώνα, των Λαϊκών Επιτροπών στις γειτονιές για τα πολλαπλά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών στη χώρα μας.

Προβλήματα που έχουν να κάνουν με τη συνεχιζόμενη επίθεση σε όσες κατακτήσεις και δικαιώματα είχαν απομείνει στους εργαζόμενους και το λαό, με τη γενικευμένη φτώχεια των 500.000 οικογενειών χωρίς κανέναν εργαζόμενο, των λαϊκών οικογενειών, όλων αυτών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο.

Η επίθεση αυτή εξαπολύεται από την κυβέρνηση, τα κόμματα του κεφαλαίου, την ΕΕ, το ΔΝΤ, με τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα και τις δανειακές συμβάσεις για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου.

Αποδεικνύεται, όμως, ότι το καπιταλιστικό σύστημα είτε σε περίοδο ανάπτυξης είτε, πολύ περισσότερο, σε περίοδο κρίσης δεν μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες ευημερίας για τις λαϊκές δυνάμεις, από τη στιγμή που ενδιαφέρεται μόνο για την κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτό το γεύονται καθημερινά όλοι οι λαοί της Ευρώπης και παγκόσμια είτε έχουν μνημόνια είτε όχι.

Μέσα σε αυτήν την κατάσταση, οι γυναίκες και οι νέοι πλήττονται περισσότερο. Η ανισοτιμία των γυναικών εντείνεται. Αναχρονιστικές και σκοταδιστικές αντιλήψεις αναπαράγονται με την αμέριστη βοήθεια που δίνει στο σύστημα το φασιστικό, ναζιστικό, αντικομμουνιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, του ιδεολογικού απογόνου των SS, των ταγμάτων ασφαλείας, των δοσίλογων της περιόδου 1940 - 1944 στην Ελλάδα.

Η Χρυσή Αυγή με τα συσσίτια και τις άλλες μορφές «αλληλεγγύης» προσπαθεί να διαμορφώσει και τις υλικές συνθήκες, για να δέσει με την πολιτική και την ιδεολογία τις φτωχές, πολιτικά ανώριμες λαϊκές μάζες, αντιγράφοντας τη χιτλερική πολιτική με τους ιδιαίτερους μηχανισμούς στον τομέα της Πρόνοιας για την επιλεκτική χορήγηση των επιδομάτων ανεργίας.

Σ' αυτές τις συνθήκες, οι γυναίκες των λαϊκών νοικοκυριών βιώνουν, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, την ταξική εκμετάλλευση και τη φυλετική τους καταπίεση, ανεξάρτητα αν οι νέες που δεν έχουν δημιουργήσει τη δική τους οικογένεια δεν μπορούν ακόμα να το νιώσουν. Τα στοιχεία, όμως, είναι αμείλικτα:

Η ανεργία το Νοέμβρη του 2012 ήδη καταγραφόταν στο 27% και στις γυναίκες έφτανε στο 31%. Η μεγαλύτερη αύξηση στο Γ' τρίμηνο του 2012 σημειώνεται στις νέες γυναίκες μέχρι 24 ετών (65,4%).

Τα επίσημα στοιχεία μιλούν για 1.350.000 ανέργους, όμως στην πραγματικότητα ξεπερνούν τα 2.000.000, αφού άνεργος, υπολογίζεται αυτός, που δε δουλεύει ούτε μία ώρα τη βδομάδα!

Η ανασφάλιστη δουλειά και η προσωρινή απασχόληση ανακυκλώνουν την ανεργία, με ανέργους χωρίς δικαιώματα σε επίδομα, σύνταξη, υγεία, ενώ ενισχύουν την εργοδοσία και το κεφάλαιο. Η εφεδρεία των δημοσίων υπαλλήλων, που μεγάλο μέρος τους είναι γυναίκες, δίνει τη σκυτάλη τώρα στις οριστικές απολύσεις.

Η απάντηση της κυβέρνησης στην αυξανόμενη ανεργία είναι τα προγράμματα ενίσχυσης της απασχόλησης των νέων με μισθούς 300 - 400 ευρώ, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, που ουσιαστικά ενισχύουν την εργοδοσία, πλασματικά μειώνουν τους δείκτες και ουσιαστικά ανακυκλώνουν την ανεργία. Για δε τις γυναίκες η ανάλογη απάντηση έρχεται με την κοροϊδία των προγραμμάτων γυναικείας επιχειρηματικότητας για τη δημιουργία ατομικών ή «κοινωνικών επιχειρήσεων και συνεταιρισμών».

Την ίδια στιγμή, χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι και αυτοαπασχολούμενες κλείνουν μαγαζιά, μικροεπιχειρήσεις και σε επιστημονικούς κλάδους όπως δικηγόροι, μηχανικοί, γιατροί, χιλιάδες φτωχοί αγρότες και αγρότισσες ξεκληρίζονται.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις πληρωμές δανείων, στην αυξανόμενη φορολογία, στα χαράτσια, στις αυξημένες πληρωμές για ΟΤΕ, ΔΕΗ, νερό κ.λπ. αλλά και σε είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, σε εισφορές και υπηρεσίες Υγείας, όπως άλλωστε και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι και εργαζόμενες. Ο ανταγωνισμός των φτωχών μεσαίων στρωμάτων με τις μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις έρχεται να δώσει το τελευταίο χτύπημά τους.

Σ' αυτό το οικονομικό περιβάλλον, χωρίς να έχουν οι αυτοαπασχολούμενες ούτε τις στοιχειώδεις κοινωνικές παροχές για τη μητρότητα και την κρατική στήριξη για τα εξαρτημένα μέλη των οικογενειών τους, παιδιά, ηλικιωμένους, ανάπηρους, τουλάχιστον ως εμπαιγμός μπορεί να θεωρηθεί το κάλεσμα για αύξηση «της γυναικείας επιχειρηματικότητας».

Οι περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις συνεχίζονται. Νέο σχέδιο ανατροπών στο Ασφαλιστικό σχεδιάζεται, μέσω της «τελικής αναμόρφωσής του». Επιδιώκουν το νέο ασφαλιστικό σύστημα, εκτός από την παραπέρα αύξηση των ηλικιακών ορίων, να λειτουργεί όπως τα εξατομικευμένα και ανταποδοτικά ασφαλιστικά συμβόλαια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, ένα σύστημα στο οποίο δεν υπάρχουν ούτε αυτά τα κατώτερα όρια συντάξεων που έχουμε σήμερα.

Οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονται και αυξάνεται η ανταποδοτική πληρωμή τους, ενώ οι λαϊκές ανάγκες και ιδιαίτερα των γυναικών για δημόσιες δωρεάν υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο.

Καταργήθηκε το επίδομα του τοκετού και πριμοδοτείται η γέννα στο σπίτι για εξοικονόμηση πόρων, αδιαφορώντας για την υγεία ακόμα και για τη ζωή - κάτω από αυτές τις συνθήκες - της μητέρας και του νεογέννητου. Μάλιστα, έχουν βαλθεί να πείσουν τις γυναίκες ότι αυτός ο αναχρονισμός είναι η μοντέρνα έκδοση, ο σύγχρονος τρόπος τοκετού.

Την ώρα που τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να δημιουργήσουν οικογένεια, λόγω της μεγάλης ανεργίας, της πολύμηνης απλήρωτης εργασίας, της μεγάλης και πρόσθετης φορολογίας, της έλλειψης λαϊκής στέγης, γενικά των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων και της έλλειψης κρατικών δομών και υπηρεσιών για τα παιδιά και την οικογένεια.

Οι συνεχώς αυξανόμενοι δείκτες του υποσιτισμού και της απόλυτης φτώχειας και εξαθλίωσης του παιδικού πληθυσμού που επεκτείνεται και έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα, δεν μπορεί να μας εξοικειώνουν με το γεγονός, ούτε να τα αφήνουμε για λύση στη φιλευσπλαχνία των «φιλανθρωπικών δικτύων». Είναι υποχρέωση του κράτους να εξασφαλίσει πλήρη δικαιώματα στα παιδιά, όχι μόνο τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους, γιατί είναι το μέλλον, η αυριανή βάρδια της εργατικής τάξης.

Το σχέδιο «Αθηνά», που είναι ο νέος «ακαδημαϊκός χάρτης σε άμεση σύνδεση με τον αναπτυξιακό», δηλαδή η απευθείας σύνδεση των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ με τα σχέδια των επιχειρήσεων για να παράγονται με αναλώσιμη γνώση και όχι επιστημονική μόρφωση, φθηνοί και με ελαστικές μορφές εργαζόμενοι, έρχεται να καταφέρει ένα επιπλέον βαρύ πλήγμα στις σπουδάστριες και στους σπουδαστές των λαϊκών οικογενειών.

Αλλάζουν το αντικείμενο των σπουδών τους και με το κλείσιμο ή τη συγχώνευση των Σχολών, επιβαρύνουν με επιπλέον έξοδα μεταφοράς και διαβίωσης τα λαϊκά νοικοκυριά και πολύ περισσότερο τα πολυμελή ή τα μονογονεϊκά που στην πλειοψηφία τους είναι γυναίκες.

Τα βάσανα της λαϊκής οικογένειας και ιδιαίτερα της γυναίκας, τη μάνας, δεν έχουν τέλος. Αυτό το διάστημα η κυβέρνηση φέρνει νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά που στην ουσία στηρίζει, διαιωνίζει και συντηρεί τα υποκατάστατα, εναρμονιζόμενη με την πολιτική της ΕΕ, αντί να στηρίξει τα στεγνά προγράμματα και την πρόληψη, για να βοηθήσει τους νέους και τις νέες να ξεφύγουν από τον αργό θάνατο. Να δώσει ελπίδα και ζωή σ' αυτούς και τις οικογένειές τους.

Γυναίκες της εργατικής τάξης, της λαϊκής οικογένειας, το ΚΚΕ σάς καλεί:

Μη μείνετε άλλο απαθείς.

Μη δέχεστε άλλο να χάνετε δικαιώματα, κατακτήσεις για να 'ρθεί ανάπτυξη με φτώχεια και ανεργία.

Αντιδράστε και απαιτήστε όλα όσα σας ανήκουν.

Οργανωθείτε στα σωματεία σας, ενισχύστε το κίνημα με ταξικό προσανατολισμό, το ΠΑΜΕ, το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα της ΟΓΕ, τις αντιμονοπωλιακές συσπειρώσεις για τους αυτοαπασχολούμενους, τους ελεύθερους επαγγελματίες, την ΠΑΣΕΒΕ, για τους φτωχούς αγρότες και αγρότισσες την ΠΑΣΥ, την επιτροπή αγώνα σπουδαστών, το ΜΑΣ.

Ενισχύστε αποφασιστικά τις Λαϊκές Επιτροπές σε κάθε γειτονιά.

Μόνο στον οργανωμένο αγώνα, ενάντια στην πολιτική και την εξουσία των μονοπωλίων κατακτιούνται δικαιώματα. Αυτό δείχνει και η Ιστορία της πάλης για τη γυναικεία χειραφέτηση και ισοτιμία.

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Πάλη για τα σύγχρονα λαϊκά δικαιώματα, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΔΝΤ που φέρνουν πολέμους, φτώχεια και δυστυχία. Μια ανάπτυξη που τα μέσα παραγωγής θα είναι λαϊκή περιουσία και το τιμόνι της εξουσίας θα το 'χει η εργατική τάξη με τους συμμάχους της.

Το ΚΚΕ αυτό το δρόμο ανάπτυξης προτείνει, το σοσιαλιστικό και είναι ο μόνος που μπορεί να φέρει τη λαϊκή ευημερία και την ισοτιμία των γυναικών.

Είναι η ελπίδα, η προοπτική, η μόνη διέξοδος από τα σημερινά σοβαρά αδιέξοδα της βαθιάς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης που βιώνουμε.

ΟΛΟΙ σήμερα στα ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ για τη μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας

Συγκεντρώσεις

ΑΘΗΝΑ, στις 6 το απόγευμα, στα Προπύλαια

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, στις 6.30 το απόγευμα στο Αγαλμα Βενιζέλου

ΠΑΤΡΑ, 6.30 μ.μ. πλατεία Γεωργίου