Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Ομιλία Παρέμβαση για τους Μετανάστες στο 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ


ΑΠΕΡΓΗΣ ΠΑΝΟΣ

-Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η μετανάστευση αποτελεί συνέπεια του καπιταλιστικού τρόπο παραγωγής και της έντασης των ανταγωνισμών.

-Δεν πρέπει να ενοχοποιείται ο εργάτης που αναγκάζεται να μεταναστεύσει,
αλλά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που καταστρέφει παραγωγικές δυνάμεις, που εξαναγκάζει στο να εγκαταλείπει ο εργάτης την χώρα του.

-Ακόμα, έχουμε ταξική υποχρέωση να τους προφυλάξουμε από τους δουλεμπόρους και την εκμετάλλευση και να τους πείσουμε ότι μονόδρομος και εδώ είναι η οργάνωση της πάλης δίπλα στο ΚΚΕ και το ντόπιο ταξικό κίνημα.

Η πείρα από το διεθνές κίνημα, ας περιοριστώ στις σκανδιναβικές χώρες, επιβεβαιώνει απόλυτα την ορθότητα της στρατηγικής του Κόμματός μας.

Η επίθεση από την πλευρά του κεφαλαίου και σε αυτές τις χώρες που βρίσκονται εκτός Ευρωζώνης και είχαν και πιο «νοικοκυρεμένη» οικονομία, είναι πρωτοφανής και ανελέητη.

Εκτός ΕΕ είναι η Νορβηγία, με μισό πόδι εντός και εκτός Ευρωζώνης Σουηδία και Δανία.

Και στις τρεις χώρες οι επίσημες στατιστικές αποκαλύπτουν ότι είναι χρυσός αιώνας για το κεφάλαιο και όχι για τους εργάτες. 

Και μάλιστα με κυβερνώσα αριστερά σε Δανία και Νορβηγία για να πάμε και πιο πέρα και όσο για τη Σουηδία περιμένετε και θα δείτε μόλις αναλάβει η αριστερά, δηλαδή σοσιαλδημοκράτες με οπορτουνιστές στις επόμενες εκλογές.

Ελλείψει ταξικού πόλου σ' αυτές τις χώρες, οι όποιες λαϊκές αντιδράσεις χάνονται.
Γίνονται μπούμερανγκ.
Και καταλήγουν οι εργαζόμενοι να προσφέρονται να κάνουν θυσίες για να ξεπεραστεί η κρίση.
Γιατί στις χώρες αυτές ισχύουν κατά πολύ όλα αυτά στα οποία αναφέρονται όλοι αυτοί που μας κάνουν κριτική.
Δηλαδή, οι αριστερές δυνάμεις τα 'χουν βρει μεταξύ τους και έχει επικρατήσει η διαχωριστική γραμμή αριστερά - δεξιά, βαμμένη στα χρώματα κόκκινη, μπλε, με επίκεντρο διαπάλης το νεοφιλελευθερισμό ή τον κεϋνσιανισμό, με αποτέλεσμα το εργατικό κίνημα να βρίσκεται για τα καλά εγκλωβισμένο στα δίχτυα του εργοδοτικού συνδικαλισμού και να φρενάρεται κάθε πρόθεση για ταξική παρέμβαση στη γραμμή της κοινωνικής ειρήνης.

Ολα τα αντιλαϊκά μέτρα τα στήριξαν οι αντίστοιχες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Και σαμποτάρουν τους αγώνες με κατεύθυνση από τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.

Εχουμε εδώ και δυο εβδομάδες κηρυγμένο από κυβέρνηση και δήμους, λοκ άουτ στα σχολεία για να προλάβουν την απεργία των δασκάλων. 
Αντιδρούν οι δάσκαλοι στην κατάργηση της Συλλογικής Σύμβασης και στο να δουλεύουν περισσότερο με μείωση αποδοχών, αλλά είναι μόνοι τους με ευκαιριακά αιτήματα και θα χάσουν.

Αυτό δεν είναι τυχαίο γεγονός, ούτε κάποιο σφάλμα της στιγμής ή έργο μεμονωμένων προδοτών, αλλά κοινωνικό προϊόν μιας ολόκληρης εποχής που πηγάζει από τη στρατηγική των ΚΚ.

Τα σκανδιναβικά ΚΚ δεν είναι ούτε γαλλικά, ούτε ισπανικά.

Δεν ασπάστηκαν τον ευρωκομμουνισμό και ακόμα σήμερα στηρίζουν το σοσιαλισμό που ζήσαμε στην ΕΣΣΔ.
Ομως το ότι υιοθέτησαν θεωρίες σταδίων που γέννησαν κοινοβουλευτικές αυταπάτες και επέβαλαν τη συνεργασία με τη σοσιαλδημοκρατία, τόσο στη βουλή όσο και στο εργατικό κίνημα, είχε ως αποτέλεσμα την οπορτουνιστική τους διάβρωση και τη διάλυσή τους πριν από 20 χρόνια και ακόμα σήμερα αν και έχουμε προσπάθειες ανασυγκρότησης (εξού και 2-3 ΚΚ σε κάθε χώρα)
 δεν έχει ωριμάσει η ιδεολογικοπολιτική ενότητα για επεξεργασία επαναστατικής στρατηγικής. 
Και από εκεί ξεκινάνε όλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου